This morning is a beautiful new morning!

Lieste Pappa

“ This morning is a beautiful new morning!” Met hierdie woorde en ‘n goue skynsel oor die gras teen die koppie hier agter die huis het U my gegroet, toe ek net so voor ses uur die radio aansit… die glimlag wat op daardie oomblik om my mond hoeke gespeel het, het nog net breër en breër geword vandag.

Pappa vanaf die sesde uur van vandag af hou U genade gawes net nie op nie… vir die vierde keer in een week seën U my met die selfde belofte en ook waarskuwing wat U vir Salomo in 2 Kronieke 8 oor die tempel gegee het.

En vir die soveelste keer bevestig U dat ek my drome reg verstaan: U is waarlik besig om ons stukkie grond, hierdie grond aan U gewei, U tempel, te seën. Ons is op die regte pad, U is ons God, daar is niemand anders in ons harte nie, op niemand anders vestig ons, ons hoop nie – en stadig maar seker is U besig om ons vir ons deursettings vermoë te beloon.

Die dag het aangegaan… maar so tussen Wiskunde somme en Engelse Grammar luister ek na Tom en Estie wat gesels oor hoe ons die Bybel, die Lewende, Geïnspireerde Woord van ons God behoort te lees en weer hiermee raak U aan my tot op die murg van elkeen van my bene.
Oor en oor gee U vir my die gedeelte uit Psalm 119 vanaf vers 97 – 108 en weer bevestig U vir my dat dit waarlik U Gees is wat my lei as Ek U woord lees, U het my oë oopgemaak, my geseën met die vermoë om U woord reg te verstaan.

U rig my op om aan te gaan met die taak wat U voor my gestel het… U kom maak vir U atleet ‘n protein shake om haar kragte op te bou en U kom klee U stryder in ‘n spink splinter nuwe wapen rusting. U kom sluit krag en geduld en liefde in my hart oop, wat voorheen vir my verberg gelê het.

Maar Pappa dis mos maar hoe dit gaan. Nes ons dink ons kan nie meer liefde bewys nie, nog meer nederig wees nie, nog meer geduldig wees nie, sodra ons dink dat ons nie nog nader aan U kan beweeg nie, dan trek U ons nog nader aan U bors en vou U, U groot sterk arms nog stywer om ons vas en dan versier U ons gesiggies met nog sagter, meer liefdevolle skoenlapper soentjies tot ons straal van U liefde en U glorie.

En dan hou die dinge ook nie daar op nie. Pappa onthou U toe ek gister aan vir my Skottie gesê het dat ek tog moet onthou om vir my vriendin te vra of sy dalk vir my daardie hoedjie vir Miachlan sal hekel, daardie een wat soos ‘n Liewenheersbesie lyk…. En vanoggend terwyl ek en Connel werk aan sy klanke gesels Soekie en haar ateljee gas en een van die goedjies wat die ateljee gas noem is oor die twee soorte liewenheersbesies. Daar is die oorspronklike, inheemse Liewenheersbesie wat al die plae vernietig, en dan is daar die indringer Liewenheersbesie wat van Asië af kom wat alles sommer net voor die voet vernietig. En so met een woord kom U en bevestig U nog van U beloftes en woord wat U al vir ‘n geruime tyd vir my gee.

U bevestig dat al die beloftes wat ek glo U vir my gegee het oor Miachlan en haar plekkie in die wêreld en die manier waarop U sal voorsien vir haar geboorte, dit is alles ware beloftes waaraan ek maar kan vas hou, beloftes waaroor ek openlik kan praat omdat ek nie dan as valse profeet afgemat sal word nie.

Die tweede bevestiging wat U vir my gee is dat ek die woord wat ek die laaste paar maande al konstant kry reg verstaan. Die leiers van ons gemeenskap, en hiermee bedoel ek die ouers van elke gesinstruktuur moet begin om die peste wat ons gemeenskap so teister uit te roei. Die enigste plek waar ons kan begin is by ons eie kinders.

Ons moet begin om ons oë oop te maak en te begin onderskei tussen die ware Liewenheersbesies in ons lewens en die indringer besies. Daar is elemente waaraan ons kinders bloot gestel word wat op die oog opslag heel onskadelik lyk omdat dit in die vorm van oulike animasies of onskuldige liedjies voorgelê word, maar sodra ons hierdie elemente van nader bekyk dan sien ons hoe hulle die saad wat ons so getrou in ons kinder se lewens plant verwoes.

Pappa daarom kom staan ek op my knieë voor U en ek vra nederig dat U elke ouer se oë sal oop maak sodat hulle, hulle kinders se omgewing kan suiwer van die indringer besies wat soos sprinkane U beloftes en U woord binne in hulle harte opvreet. Vader gee ons ouers die wete dat U hulle in ‘n gesags posisie aanstel het, dat hulle wel hulle kinders mag tugtig, volgens U woord en wel dit wat in hulle kinders se lewens ingespreek en ingelaat word, kan en mag en MOET filter.

Vader leer ons as ouers om U beloftes daaglikse EN volgens U WIL en WOORD in ons kinders se lewens in te spreek. Vader maak ons rustig genoeg in die aand om seën wense oor ons kinder te spreek terwyl hulle slaap en ook wanneer ons hulle verlaat om ons dag take te verrig. Gee dat ons sal begin om ‘n punt daarvan te maak om U seën oor ons kinders te spreek ook op spesiale geleenthede soos verjaarsdae en jaareind funksies en prys uitdelings. Mag ons waarlik die God gegewe Liewenheersbesies in ons kinders se lewens begin beskerm en die indringer besies begin uitroei.

Amen.

Hou jou Kastaiings uit die Vuur Deel 4 – Dit is man en dit is vrou, maar wie is hulle saam?

 In die vorige hoofstuk het ons gekyk na die rol van die man en die vrou soos dit opgeteken staan in Genesis 2 : 4 -3:22. Die slotsom waarby ons uitgekom het is soos volg:

• Die man en vrou is albei deur God geskape en hulle is as gelyke geskape.
• Die man verwesenlik God die versorger van ons basiese fisiese behoeftes en daarom dien die man as konstante herinnering daaraan dat God aan ons fisiese behoeftes voorsien.
• Die vrou verwesenlik God die versorger van ons emosionele behoeftes en daarom dien die vrou as konstante herinnering daaraan dat God ook aan ons emosionele behoeftes voorsien.
• Die vrou is die moeder van al die mense en die feit dar sy die baarmoeder in haar dra wys daarop dat sy nie net gewer van lewe is nie, maar ook die emosionele en geestelike beskermer van die man.
• Na die sondeval is die vrou onder die man aangestel.
• Na die sondeval neem die man die posisie as die hoof van die huis in en daarom is hy die fisiese beskermer en die leier van die gesin.
• Saam beteken Adam en Eva lewende mensdom. Die skeiding van die twee se uiteinde is altyd die dood in die vorm van die agteruitgang van ons samelewing.

In Genesis 2:24 beskryf die uiteinde van die samekoms tussen man en vrou. Daar staan geskrywe: “Daarom sal ‘n man sy vader en sy moeder verlaat en saam met sy vrou lewe en hulle sal een word.”

Maar wat beteken hierdie proses van en word? Waarom het God die huwelik tussen man en vrou ingestel? En hoe het ons so verblind geraak dat ons die counterfeit weergawe wat die wêreld ons bied met sulke oop arms verwelkom?

Reg deur die skrif en veral die boek Hooglied maak dit vir ons duidelik dat die huwelik die bloudruk is vir die tipe verhouding wat God met ons elkeen wil hê. Die huwelik is daargestel om as voorbeeld en voorbereiding te dien vir die bruilof van alle bruilofte, die wederkoms. Soos die tyd aangestap het, het mense na die huwelik begin verwys as slegs ‘n belofte, maar die skrif beskryf dit as ‘n verbond. In engels praat ons van ‘n covenant.

Dit was eers nadat ek die oorspronklike sluiting van ‘n verbond gaan navors het, dat ek die êrens van die verbond tussen mens en God en man en vrou begin verstaan het. Dit was die gebruik dat wanneer ‘n verbond tussen twee partye gesluit is dat beide die partye ‘n dier bring, die diere is dan geslag en die bloed is op die grond gestort. In die geval van ‘n huweliks verbond het die twee vaders van die man en vrou onderskeidelik, voor menigte getuies, deur die bloed gestap as teken dat die enigste uitweg uit die verbond die dood is. Sou een van die partye van die huweliks verbond die verbond breek dan sou hulle Vader wat deur die bloed gestap het, met sy lewe daarvoor betaal. God het die selfde verbond met Abraham gesluit in Genesis 15. Behalwe dat dit ‘n eensydige verbond was. Maak nie saak wie die verbond breek nie, God sou met Sy lewe daarvoor betaal. God se volk het soveel keer die verbond verbreek, en daarom moes die bloed van Jesus Christus gestort word ons weer met ons God te versoen en om sodoende ‘n nuwe verbond te sluit. Die bloed en water wat uit Jesus se sy op geloop het nadat Hy met ‘n spies deurboor is, het Hom met Sy bruid versoen.

As God bereid was om so vêr te gaan vir Sy geliefde wat soveel keer ontrou was aan Hom, dan is daar eintlik geen verskoning vir ons as gelowiges om nie ook so toegewyd aan ons huweliks maat te wees nie. Hierdie opdrag word vir my so mooi saamgevat in Efesiërs 5:21. As moderne vrou, het ek baie keer verby hierdie skrif geblaai en dit geïgnoreer omdat dit vir my maar baie ouderwets geklik het, totdat ek dit uit my nuwe perspektief gaan lees het. As ek dit in kort sou moes vertaal en dit eenvoudiger stel dan sal dit na so iets klink:

“Mans, vrouens, wees onderdanig aan mekaar uit respek en eerbied vir die groot opoffering wat Jesus Christus aan die Kruis vir ons gemaak het.

Dames, dien julle mans soos julle vir Christus dien… m.a.w. maak vir hom kos so asof jy dit vir Christus doen, wees vir hom lief sodat jy op die manier vir Christus behaag, respekteer sy besluite uit respek vir die posisie waarin Christus hom aangestel het.

Menere wees lief vir jou vrou soos Christus ons lief gehad het. Geen prys mag te hoog wees om vir haar te betaal nie, geen opoffering mag te groot wees nie, omdat Jesus bereid was om Sy lewe vir ons op te offer m.a.w. sien om na haar behoeftes soos Christus na ons behoeftes om sien, behandel haar met die selfde liefde en respek wat Christus ons mee behandel het, wees haar behulpsaam soos wat Christus ons steeds vandag behulpsaam is. “

Die wêreld het ons laat glo dat die rede vir die huwelik, ons eie persoonlike geluk en vervulling is, maar hierdie is ‘n ongelooflike selfsugtige uitkyk op die lewe. As ons eerlik na God se huwelik met Sy Bruid kyk dan kan ons sien hoekom God vir Hosea ‘n prostituut as vrou gekies het, toe Hy Hosea se huwelik as teken van Sy verhouding met Sy volk gebruik het. Die hoof doel van die huwelik is nie geluk nie, maar die verheerliking van ons Hemelse Vader en ons Heerlike Bruidegom. As ons maar net elke oomblik van elke dag ons huwelike so kan benader sal ons die diep geheimenisse waarvan daar in Efesiërs 5 gepraat word, begin verstaan en begin leef en dan omdat ons so onselfsugtig onsself vir ons huweliks maat opoffer, sal hulle mettertyd ook die selfde vir ons doen en dan kan die by produk van hierdie verbond net geluk wees, maar bo dit alles, maak nie saak hoe die harde werk wat ons nou in ons verhouding moet in sit, ons laat voel nie, die enigste doel wat ons voor oë moet hou is die verheerliking van ons Vader, Koning, Pa en Bruidegom.

As hierdie tog maar net deel van ons skool kurrikulum kon uitmaak, of as iemand êrens in ons kinder jare die huwelik en ons plig as man en vrou teenoor mekaar op hierdie manier kon verduidelik het, was daar soveel minder kastaiings wat ek en my lewens maat uit die vuur moes krap… dan was daar dalk soveel minder verbrokkelde verhoudings en dan weet ek ook definitief van soveel minder egskeidings wat sou plaas gevind het… is dit nie dalk omtrent tyd dat ons, ons kinders van kleins af begin leer hoe om hulle kastaiings uit die vuur te hou nie?

Hou jou Kastaiings uit die Vuur Deel 3 – Wat is ‘n Man en Wat is ‘n Vrou (2)

In die vorige hoofstuk het ons gekyk na die rol van die man en die vrou soos dit opgeteken staan in Genesis 2 : 4 -18. Die slotsom waarby ons uitgekom het is soos volg:
- Die man en vrou is albei deur God geskape en hulle is as gelyke geskape.
- Die man verwesenlik God die versorger van ons basiese fisiese behoeftes en daarom dien die man as konstante herinnering daaraan dat God aan ons fisiese behoeftes voorsien.
- Die vrou verwesenlik God die versorger van ons emosionele behoeftes en daarom dien die vrou as konstante herinnering daaraan dat God ook aan ons emosionele behoeftes voorsien.

Tog hou die skrif nie hier op nie en soos ons vêrder deur Genesis 2 lees vind ons nog sleutels tot die identiteit van die man en die vrou. Vers 19 en 20 verduidelik vir ons hoe God al die diere na die man gebring het en hy hulle almal name gegee het, hulle deur gekyk het en tog het hy nie een wat sy gelyke was gevind nie. Nie een van die diere was sy gelyke nie.

Hierdie skrif lyk op die oog opslag vir ons wat so gewoond as aan die wêreld soos dit vandag is, so onbelangrik, maar tog wil dit vir ons iets sê van hoe belangrik dit vir God en die man was dat die man ‘n helper gekry het wat by hom gepas het. Dit is ook belangrik om te sien dat God heel eerste die keuse vir helper by die mens gelaat het, en nadat die mens besluit het dat nie een van die diere sy gelyke was nie, het God ingegryp en vir die mens ‘n helper, ‘n gelyke gemaak.

Dit is ook belangrik dat ons weereens die waarde van hierdie twee verse met ons kinders deel. Soos hulle groot word gaan hulle baie moontlike lewens maats tee kom en God se genade is groot genoeg dat as hulle in die huwelik sou tree met een van daardie lewens maats wat dalk nou nie vir hulle bedoel is nie, dat God hulle tog sal seën, juis omdat Hy ons die reg om te kies gegee het. Tog moet ons ook met hulle die wonder van vers 21- 25 ook deel.

Nadat die mens nie ‘n geskikste gelyke onder die diere kon kry nie, het God hom aan die slaap gemaak en vlees uit die mens se sy gebruik om vir hom ‘n helper te maak. En hierin lê die volgende sleutel van die man en die vrou se identiteit. Die man en vrou is gemaak om mekaar aan te vul. Tussen man en vrou is daar ‘n heilige band, die een is uit die ander gehaal. Man en vrou is gemaak om naak (openlik, sonder pretensie en maskers) voor mekaar te staan.

Elke paar soos Vader ons voor die grondlegging van die Aarde vir mekaar geskape het, is die perfekte paar. Hulle sal mekaar se sterk en swak punte aanvul. Sy sal wees vlees van sy vlees, been van sy been, skaamte van sy skaamte.

Hiermee bedoel ek glad nie dat die verhouding tussen hierdie man en vrou maklik en sonder hak plekke gaan wees nie. Om mekaar aan te vul sal ons juis tien teen een teenoorgesteldes wees en daarom sal dit vir ons moeilik wees om mekaar te verstaan. Maar as ons elkeen se posisie verstaan dan sal ons kan begin om die verskille tussen ons te aanvaar en te respekteer. En mekaar die spasie gun om ons afsonderlike rolle te vervul.

Ons kan egter nie na die identiteit van die man en die vrou kyk sonder om na die sondeval in Genesis 3 te kyk nie. In hierdie gedeelte sien ons dat die vrou deur die slang verlei word om van die vrug van die boom van Kennis van Goed en Kwaad te eet en hoe sy dan ook die selfde vrug aan haar van gee om te eet.

Alhoewel dit belangrik is om notisie te neem van die duiwel se slinksheid en die manier waarop Hy die waarheid verdraai, is dit net so belangrik om nie te vergeet dat die vrou steeds die keuse gehad het om nie na die slang te luister nie. Die grootste fout wat die vrou begaan het was om nie te vertrou dat God haar met die nodige kennis sal toerus nie en daarom het sy kennis in a ander vorm as van God aanvaar.

Die vrou kan ook gesien word as die beskermer van die man, veral as ons kyk na die engelse benamings, man en woman (man with a womb.) Die baarmoeder gee en beskerm lewe en daarom is dit deel van die vrou se identiteit van die vrou om as haar man se beskermer op te tree. Dus kan ons in hierdie gedeelte ook sien dat as die vrou uit haar posisie tree kom daar dood oor haar man. Hiermee ignoreer ek glad nie die feit dat die man steeds ‘n keuse gehad het nie, en dat ‘n man wat ook uit posisie beweeg en buite sy God se wil handel, ook swaarkry oor sy familie bring nie. Tog is dit vir my belangrik om die vrou se identiteit as geestelike en emosionele beskermer van die man te beklemtoon, veral omdat die samelewing die vrou as die damsel in distress en die swakker geslag skets en hierdie beeld word in die koppe van ons dogters ingeprent en daarom sukkel ons dogters om op te staan in hulle posisie in die Bruid.

Vanaf vers 14 deel God die straf vir die sonde wat sy kinders van Hom vervreem het uit. In vers 16 word die vrou se straf aan haar gegee en die laaste twee sinne gee vir ons nog sleutels tot die identiteit van die vrou. Die Here het aan die vrou gesê dat na haar man sal hunker en dat hy oor haar sal heers. Dus is dit belangrik dat ons verstaan dat ons verlange na die man en lewens maat wat Vader vir ons geskape het deel van ons identiteit geword het en ons moet ook aanvaar dat God in hierdie verse die man as hoof van die huis aangestel het. Dit beteken glad nie dat ons rol as die man se emosionele en geestelike beskermer wegval nie, maar dit beteken wel dat ons aan die man onderdanig moet wees en sy besluite moet respekteer.

Hierdie verse plaas ook ‘n verantwoordelikheid op die man, want alhoewel hy as hoof oor die gesin aangestel is, waarsku die skrif oor en oor dat die mens nie die gesag wat Vader hom gegee het mag gebruik om ander te onder druk nie. Vêrder lees ons dan van die vloek wat die mens oor die aarde gebring het, en die moeite waarmee die man vir sy gesin en sy familie sal sorg.

Die gedeelte sluit af met die gedeelte waar die mens sy vrou Eva noem. Eva kan vertaal word as lewend en die Hebreeus vir Eva klink baie soos die Hebreeus vir Adam. Adam beteken mensdom. En selfs in die name van die eerste twee mense word daar vir my ‘n belangrike sleutel opgesluit. Die oomblik wat die man of die vrou of beide uit hulle posisie beweeg is die dood die uiteinde. Saam verskaf die man en vrou soos deur God bymekaar geplaas die platform vir ‘n lewende mensdom, maar sodra die twee van mekaar geskei het, gaan die mensdom agteruit en tans getuig die ooreenkoms tussen die hoë egskeidings syfer en die agteruitgang van ons samelewing van hierdie sleutel.

Ek sal nie gaan voor U my nie Seën

Pappa

Ons staan weer vandag hier in die Jabok Rivier soos Jakob (Genesis 33:23-32), hierdie rivier moet ek vandag nog deur… Vader aan die anderkant lê die beloftes, die seëninge wat U vir ons het, maar eers moet ek hierdie rivier deur.

Vader kom ontmoet my, kom wys my wat ek moet verander, laat my U aangesig aanskou Vader, ek sal en kan nie ophou voordat U my nie geseën het nie, nie voor U my naam verander het nie, Vader kom en ontmoet Vader hier waar ek voor U staan.

Vader kom oortuig my van dit wat my verhinder om nog vêrder te gaan en nog nader aan U te groei. Vader kom way vir my watter deel van my lewe nog nie aan U behoort nie. Vader ek sal nie van hierdie plek af weg gaan voor U nie met my kom praat het nie.

Die beloftes wat U aan my gegee het is wonderlik, die pad wat ons stap is intiem, maar tussen ons staan daar nog goed wat my keer om nog vêrder in oorgawe vir U te leef, Vader kom wys my wat daardie goed is sodat ons dit wortel en tak kan uit roei.

-          Deuteronomium 11:19 Leer dit vir jou kinders deur met hulle daaroor te praat, as jy in jou huis is en as jy op pad is, as jy gaan slaap en as jy opstaan. Skryf dit op jou deur kosyne en op jou stadspoorte. Dan sal julle, julle nageslag lank, ja so lank as die hemel en die aarde bestaan, bly woon in die land wat die Here met ‘n eed beloof het o aan julle voorvaders te gee.

Here ek belowe om hierdie instruksie na te volg met meer en meer volharding en oorgawe uit te voer. Vader seën my met die insig, die wysheid en die liefde om die onverganklike saad met sukses in my kinders se harte te saai.

Vader hiermee wei ek ook ons hele plaas, elke stukkie gras en grond aan U my God. Op hierdie plaas sal niks geplant of gesaai word sonder U instruksie nie, hier sal niks geoes word sonder U toestemming nie, Here. Elke mens en dier wat hierdie grond betree is onderworpe aan U wil Here. Hierdie plaas is U grondgebied. Hier heers net U en hier mag net U wil geskied. Mag elkeen wat hierdie grondgebied sonder die nodige respek hanteer, besef dat U God is, dat U sovereign is, en dat U in beheer is.

Vader trek ‘n laer om hierdie grond, laat U Gerubs ons hekke bewaar en U engele ‘n muur van vuur rondom ons bou. Vader verhinder die wat so on geregtelik probeer gebruik maak van hierdie grond wat aan U gewei is, om vêrder buit uit U skatkis te probeer haal.

Vader mag daar weer op U tyd, soos U aan ons beloof het, weer vee in die kampe wei en oeste op die lande wees, en mag elke stukkie van hierdie grondgebied slegs tot eer van U naam gebruik word.

-          Deuteronomium 31:7 “Wees sterk, wees dapper! Jy gaan saam met hierdie volk in die land in wat die Here met ‘n eed aan hulle voorvaders beloof het o aan hulle te gee. Jy moet hulle dit in besit laat neem. Die Here sal voor jou uit gaan. Hy sal by jou wees. Hy sal jou nie in die steek laat nie, jou nie alleen laat nie. Moenie bang wees nie, moenie skrik nie.”

Vader, ek verstaan nou hierdie konstante drang om onafgehandelde besigheid af te handel. Vader Woensdag is die dag wat ons teen die eerste ‘volk’ in ons beloofde land sal tee kom. Vader trek voor ons uit, wys vir ons die pad soos ‘n vuur kolom in de nag en ‘n wolk kolom in die dag. Vader God, hemelse Koning ons sal nie langer terug staan nie, ons sal ons land in besit neem, alleenlik in U Naam en tot eer van U Naam.

Here ek wil ook vandag soos Gideon ‘n wol vliesie voor U op die grond kom neersit. Vader  die pad wat U sever met ons gestap het, vertel van menige wonderdade en Here partykeer voel dit of hierdie pad te goed is om waar te wees. Partykeer kyk ek weer en weer na die brief van my aardse pappa wat my teen die val en die seerkry en swaarkry wanneer hierdie droom wêreld soos Hy dit noem inmekaar gaan stort. Here daarom gooi ek my vliesie voor U voete, soos U my uitgenooi het om te doen in Rigters 6: 36-37.

Vader moet asseblief nie vir my kwaad wees nie, en moet asseblief dit nie teen my hou dat ek weer vir bevestiging vra nie. Vader U weet dat ek van die begin af op U vertrou het om die eerste afspraak met die dokter op U tyd, by die dokter wat U gekies het vir my moontlik te maak. Vader daardie afspraak is more, en ek en U weet dat die fondse vir daardie afspraak nie tans vir my en Ross beskikbaar is nie en daarom Here smeek ek U, as ek myself nie in ‘n droom wêreld van ontkenning toegespin het nie, en as ek regtig besig is om my lewe volgens U wil in terig deur na U stem te luister, en as ek waarlik besig is om in my skeppings doel op te staan en in posisie te kom, dan wil ek vra Here dat U die nodige fondse vir more se afspraak vir ons sal beskikbaar maak sonder dat ons ‘n ander vir daardie fondse hoef te vra. Here mag dit so volgens U Wil en slegs tot eer van U Heilige Naam gebeur.

Vader  laat ons as gesin bymekaar kom om die etenstafel vanaand soos die Israeliete by Mispa bymekaar gekom het. Laat ons weer ons self as eenheid voor U teenwoordigheid buig. Vader laat ons openlik ons harts begeertes aan U bekend maak sodat die wie se ore nog toe is sal kan hoor en die wat nog nie verstaan tot insig sal kan kom. Vader laat U ons dan seën soos U die Israeliete geseën het deur hulle uit die mag van die Filistyne te red. En Vader gee dat ons ook nooit sal vergeet dat U ons tot nou toe nog elke dag gehelp het, gedra het en lief gehad het.

Dankie Here, uit 2 Samuel 7 seën U my deur vir my te belowe dat nes U vir David rus van sy vyande gegee het, U vir ons ook weer rus sal gee, sodat ons hier waar ons woon, hierdie grond waar U ons wil hê, sodat ons hier vir U ‘n vesting kan bou wat deel sal vorm van die skeppings droom wat U vir hierdie Familie het. Dankie Here vir  die herbevestiging van U beloftes in vir die hoop wat daarin lê.

Vader seën my nou, gee vir my, my geestelike naam, die naam waarby U my geroep het my God, verander my naam soos U jakob se naam by die Jabbok verander het, seën my so deur my ook by my nuwe naam te roep! Ek wag in U teenwoordigheid Here vir my nuwe naam.

Amen!

Hou jou Kastaiings uit die Vuur Deel 1 – Proudly a Woman?

Ons is almal deesdae proudly South African, maar is jy proudly Woman? Is jou trots op jou vroulikheid of probeer jy dit verberg omdat jy voel dat dit in jou pad na sukses staan?
In Julie verlede jaar het ek op God se opdrag uit die korporatiewe mark gestap. Die rede vir my onttrekking was dat die vereistes van my beroep tussen my en God begin staan het. Tog is dit nou eers dat ek besef het hoog die muur was wat ek tussen myself en my God gebou het.

Ek sal nooit die dag vergeet nie, dit was ‘n Woensdag oggend… ek was oppad werk toe en ek het toevallig die radio aangeskakel, deur die gebroke sein was die enigste woorde wat ek gehoor het was: “hou op met die verkeerde dinge wat jy doen!” Dadelik het ek soos ‘n stout kind besef dat ek nie langer kon weghardloop van die stem van die Heilige Gees nie, ek kon nie langer die spanning wat ek op myself geplaas het deur my gewete te ignoreer verdra nie. Die spanning het my fisies siek begin maak, die Here het ‘n stop teken by my kruis pad kom oprig en dit was tyd om op te hou om myself te sus met die prentjie van God wat ek teen die muur wat tussen my God gestaan opgeplak het. Ek moes weer by God uitkom!

Die grootste fout wat ek tussen Julie verlede jaar en April vanjaar gemaak het was dat ek my eie plan van aksie vir God se droom wou volg. Ek was nie regtig geïnteresseerd in God se plan nie, ek het geglo dat ek met my eie verstand God se weg sou kon vind. Hierdie is die grootste leun wat Satan my nog my hele lewe lank gevoer het, die puin hoop wat my lewe vroeër vanjaar wag het getuig van die krag van hierdie leun en as ek enige iemand die pyn en leiding wat ek en my gesin deurgemaak het kan spaar sal ek my storie oor en oor vertel, al wil my trotse mense vlees nie altyd erken watter ompad ek gevat het nie.
Dit was eers op ‘n vroue kamp aan die einde van Mei maand wat ek regtig besef het wat God al verlede jaar vir my wou sê. God wou kom en my identiteit as vrou, wat ek so gewilliglik in die korporatiewe mark opgegee het aan my terug gee.

Die probleem met die klimaat van ons korporatiewe mark tans word so mooi deur die top verkoper boek “Good Girls don’t get the Corner Office” uitgebeeld. Dit is weereens die grootste leun wat die duiwel aan mans en vrouens tesame in die korporatiewe mark verkoop het. Vroulikheid, ons God gegewe identiteit word as ‘n swakheid beskou. Tog besef ons nie die impak van ons aksies en die gevolge van die feit dat dood en droogte volg wanneer ‘n vrou uit haar oorspronklike posisie in God se skepping geforseer word nie.
Die Here ons God het die vrou gemaak om lewe te gee. (Genesis 3:20) Dit is ons primêre taak as vrou. In Genesis 3 lees ons ook dat die vrou gemaak is as haar man se helper. In die besigheids wêreld moet vrouens en mans dus sy aan sy kan werk om mekaar te komplimenteer eerder as om mekaar te veroordeel oor ons unieke eienskappe en mekaar so te probeer regeer.

Ek stem saam dat in die huwelik en gesin struktuur dat die man die hoof van die huis te wees, omdat God hom so aangestel het en ja daarom uit gehoorsaamheid aan die woord van ons God moet ons aan ons mans onderdanig wees, maar ons as vrouens moet ook die spasie gegun word om in ons eie skeppings doel op te staan en in ons gekose posisie in te beweeg.

Kom ons kyk maar na die lande in die midde ooste, waar die vrou gruwelik, buite God se opdrag onderdruk word. Daardie lande word gekenmerk deur ‘n dorre landskap en woestynagtige landskappe. Dood en ellende word geassosieer met hierdie lande en dit wys ons duidelik op die feit dat daar dood volg waar die vrou uit haar posisie geforseer word.

Ons kan dan ook dan ‘n parallel tussen hierdie lande en die egskeidings syfer wat ‘n mens so aan die keel kom gryp en kom bewus maak van die feit dat daar êrens iets baie verkeerd geloop het met die fondasie van ons samelewing. Die huwelik en die gesin is Goddelike instellings wat veronderstel is om die fondasie vir ons samelewing te vorm. Die gesin is die plek waar ons respek en liefde en gehoorsaamheid en ons waardes leer. Dit is die plek waar ons moet veilig voel en waar ons kan kom rus vind.

Tog wat tans gebeur is dat beide ouers werk en omdat daar van ‘n vrou verwag word om haar vroulikheid prys te gee in haar werksituasie gebeur dit so gereël dat sy dan ook haar vroulikheid binne in haar huwelik en haar gesinstruktuur ook opgee. So baie keer veroorsaak hierdie afwesigheid van vroulikheid ‘n magstryd tussen ouers wat op die ou end tot die ondergang van hulle huwelik lei. Moederlike kwaliteite soos geduld en liefde en aanvaarding bly ook telkens in die slag wat weer ‘n vêrdere negatiewe impak op ons kinders het.

Ons dogters word groot met ‘n verwronge beeld van vrou en ma wees en dit dompel hulle net vêrder in ‘n identiteitskrisis. Ons kweek onrealistiese verwagtinge in ons seuns oor hulle eie rol en die rol van hulle vrouens en die feit dat ons soos viswywe tekere gaan help ook glad nie om respek vir die teenoorgestelde geslag in ons kinders te kweek nie. OP hierdie manier lei ons eintlik maar net ons kinders vêrder en vêrder weg van hulle skeppings doel en hulle posisie.

Moet my asseblief nie verkeerd verstaan nie, ek wil glad nie probeer sê dat Mamma by die huis moet bly en as slaaf agter haar man en kinders loop en optel nie. Ek wil ook glad nie insinueer dat vrouens nie in die markplein hoort nie. Ek is self ‘n dame wat daarvan hou om my eie inkomste te verdien en myself buite my gesinstruktuur met ander aktiwiteite uit te leef en so my talente te ontwikkel. Ek dink dit is baie nodig dat ‘n vrou ook in sirkels buite haar gesin beweeg sodat sy juis haar Godgegewe talente en gawes tot Sy eer kan gebruik.

Wat ek wel probeer deel is dat die vrou weer by God moet gaan hoor wat Sy plan vir haar lewe is. Die kollektiewe plan kan ‘n mens dwars deur die Woord van die Here gaan na vors en ek gaan my bes probeer om dit te verduidelik, maar ons moet ook by God gaan hoor hoe Hy elkeen van ons aanmekaar gesit het. Jy het ‘n persoonlikheid en sterk punte wat perfek by jou pas en wat jou gaan toelaat om jou skeppings doel te verrig. Ons moet elkeen weer by ons Pa se voete gaan sit en hom gaan vra om ons identiteit soos Hy voor die grondlegging van die aarde daaroor gedroom het vir ons oop te breek.

Hierdie selfde waarhede geld vir manne in ons lewens. Net soos ons nie van hulle kan verwag om hulle manlikheid prys te gee omdat dit vir ons gemakliker is as om hulle manlikheid te verstaan nie. Elke man moet ook sy identiteit in God dwars deur die Bybel gaan navors om so sy kollektiewe identiteit as man te ontdek, en hy moet ook by sy skepper se voete gaan sit en vir hom gaan vra wie en wat God hom geskape het om te wees.

As ouers is dit ons verantwoordelikheid om ook ons kinders so groot te maak dat hulle elkeen hulle kollektiewe identeit en hulle individuele identiteite te verstaan en aantegryp en hulle self op hierdie manier uit teleef.

Gideon – Deel 10

Teks Rigters 8: 4 – 35

Die finale gedeelte van Gideon se storie is vol waarskuwings. Op die oog af lyk dit maar na bietjie nuttelose geskiedenis, maar ons het ook mos al geleer dat niks verniet in ons Pa se woord opgeskryf staan nie.

Die goeie stryd, die geveg wat ons daagliks vir die Here veg is maar ook ‘n alleen geveg. Daar is ‘n ou gesegde wat sê “When times are dark, friends are few.” Ek wil dit nogal bietjie aanpas om eerder by die intieme verhouding wat ons met ons God het, in te pas: “When we fight the darkness with all our might, friends are few.”

Ons lees dat Gideon en sy manne moeg was na hulle stryd, maar dat hulle steeds volhard het om die leiers van die Midianiete te agtervolg. Ons lees ook van al die mense by wie hulle aangeklop het om hulp, en hoe daar van hulle en hulle taak ‘n bespotting gemaak is.
Daar is tye wat ons in Gideon se skoene staan, hier waar ons gesin tans staan en dan kom mens agter hoeveel mense wat hierdie pad saam met jou begin stap het, uitgesak het. Jy kom agter hoe mense agter jou rug vir jou geloof lag en jy kom agter hoekom die Here jou span so selektief gekies het.

Partykeer is ons die mense by wie mede stryders aanklop vir hulp, daar is so baie keer wat ons so skepties is en ons ore vol wêreldse klei is sodat ons nie kan hoor wanneer die Here vra dat ons Sy manskappe moet versorg nie. Dit gebeur so maklik dat ons geduld en ons genade op is en dat ons medelye vir ‘n ander nêrens te vinde is nie.

Ons lees dat nadat Gideon sy taak vir die Here voltooi het, dat hy gaan wraak neem het op die wat van hom en sy leer ‘n bespotting gemaak het. Ons lees ook dat hy aan die Israeliete verkondig het dat hy nie oor hulle kan heers nie, juis omdat slegs God oor hulle heers. Tog in die amper die selfde asem lees ons van die buit wat hy bymekaar gemaak het vir ‘n afgod beeld.

Die groot waarskuwings van hierdie gedeelte lê vir my in hierdie laaste gedeelte. Vir die van ons wat in Gideon se bootjie is wil ek dit op ons harte druk om nie arrogant te raak oor God se goedheid en Sy beskerming nie. Ons kan nie van die Here vergeet en weer terug hardloop na ons afgode toe sodra die Here ons klaar gehelp het nie. Ons kan en mag nie die Here soos ‘n ou stukkende stoflap wat klaar sy werk gedoen het behandel nie, nee ons moet nie terug sak nie, nooit moet ons gemaklik raak as die Here goed vir ons sorg nie, ons moet steeds bly waak, steeds bly stry en steeds aanhou om ons Hemelse Bruidegom se Bruid voor te berei.

Vir die van ons wat God se Gideons in ons lewens tee kom wil ek ook waarsku. Moet nie op God se stryders, veral die wat die waarheid bring neer kyk nie. Jy gaan dalk nie hou van die waarhede wat uit hulle mond kom nie, maar God gebruik immer Sy stryders as Sy swaard, hulle is die skepr pyle wat uit Sy pyle koker kom.

Moet nie trap op daardie delikate veldblom wat God eintlik as vertrooster op jou pad gebring het nie. Hulle geduld en liefde en eerlikheid is nie ‘n swakheid nie. Wees versigtig hoe jy met ander omgaan, wees versigtig hoe jy handel.

Miga 2 maak dit duidelik dat God names Sy stryders wat onderdruk word sal optree.
“Ellende wag vir hulle wat rampe teen ander beplan, wat op die bed lê en dink aan kwaad om te doen, wat dit vroeg in die more gaan uitvoer omdat hulle mag in hulle hande het. Hulle begeer ‘n stuk grond en vat dit, huise en lê beslag daarop. Hulle kul ‘n ‘n man uit sy huis uit . Daarom sê die Here: Ek beplan ‘n ramp teen hierdie mense, hulle sal nie meer regop kan loop nie, want dit sal ‘n tyd van swaarkry wees.”

In watter kamp val jy? As God jou nou as ‘n Gideon gebruik, gaan jy ook na die stryd gemaklik raak en van jou God vergeet, of is jou ‘n bittereinder? En as jy van die is waar die Gideons van die lewe moet kom aan klop, hoe gaan jy hulle ontvang? Hoe lyk jou liefdes tenk, is hy vol genoeg om oor te loop en die honger stryders te voed?

Gideon – Deel 9

Teks Rigters 7: 15 – 8: 4

Die tweede deel van Rigters 7:15 het my opgeval toe ek dit weer vanoggend lees. In die tweede deel van die vers deel Gideon met sy manskappe (sy span) die opdrag en die troos van die Here, m.a.w. Gideon deel die strategie of die plan wat die Here vir Hom gegee het met sy span maats.

In die laaste paar weke het die Here die belangrikheid van die gesinstruktuur op hart kom lê. Die posisie wat die gesin binne die liggaam van Christus moet vervul is dalk ‘n  bekende konsep vir ons, maar tog druk daar ‘n dringendheid op hart om die gesin as die fondament van ons samelewing te onderstreep.

As jong dame was ek bevoorreg genoeg was om die waarde van die gesin struktuur by my ouers te leer. My ouers het ‘n bediening in Heidedal, net buit Bloemfontein gehad. Die bediening se naam was Gesinsbou, en die roeping wat die Here op my ouers se harte gelê het was om die gebroke gesinstruktuur wat jong kinders na die strate toe gedryf het, te gaan herstel.

As tiener dogter het dit ongelukkig teen vlees en been ingesny om my waardering vir hulle werk en die waardes wat hulle my geleer het te wys. Op 18 weet ons mos alles, is ons mos alles en kan ons niks by enige iemand leer nie. Maar die waarheid is dat my ouers se bediening my voorberei het vir die rowwe pad wat ons gesin in die afgelope jaar geloop het. Terwyl ek nou terug dink, kom verlig die Gees weer die waarde van die gesin as span vir my – die enigste verweer wat ons teen die morele aanslae op ons kinders se lewens het, is ons gesinstruktuur en die voorbeeld wat ons binne daardie struktuur vir ons kinders stel.

Hierdie beginsel bring my terug na die tweede gedeelte van vers 15. Dit is alles goed en wel dat ons as ouers by die Here gaan hoor wat Sy plan vir ons gesin is, maar die plan val plat wanneer ons nie die groter prentjie aan ons kinders oordra nie.

Ek het nou die dag die mooi voorbeeld gehoor van iemand wat oor hierdie selfde beginsel gepraat het. Kom ons dink nou maar net aan die slag wat ons op ‘n vliegtuig klim. Die loots kondig voor die tyd aan waarheen die vliegtuig vertrek. Ek kan nie aan een persoon dink wat sommer net so op ‘n vliegtuig sal klim sonder om te weet waarheen die vliegtuig vlieg nie. Die selfde geld vir ons kinders, dit is ons verantwoordelikheid om die vlug plan wat die Here aan ons as ouers oordra, weer aan ons kinders oor te dra. Dit is belangrik dat ons God se doelwitte en drome vir ons lewens met hulle sal deel. Daarmee saam is dit ook belangrik dat ons nie net ons welslae nie maar ook ons teleurstellings met hulle moet deel.

Die krag wat ontsluit word wanneer ‘n span korporatief saam onder die leiding van die Here werk, word vir ons baie duidelik in die daaropvolgende verse uitgebeeld. Die hand van die Here in die slagting word ook omslagtig beskryf, en  dit onderskryf die feit dat ons God ten alle tye moet eer vir die rol wat Hy in ons suksesse speel.

Dit is belangrik dat ons hierdie beginsels wat Gideon en sy manskappe toegepas het, ook in ons eie lewens sal toepas. Daar is soveel verborge seëninge wat die Here vir elkeen van ons wil oopsluit, maar dit is soms seëninge wat slegs deur korporatiewe gehoorsaamheid en gebed oopgesluit kan word. Dit is regtig tyd dat die Bruid van Christus openlik en effektief met mekaar sal begin kommunikeer, en ek voel sterk dat die Gees wil hê dat hierdie kommunikasie eers in ons eie huise en op ons eie voorstoepe moet geskied, voor dit kan uitkring.

Vanaf vers 23 lees ook hoe Gideon die ander Israeliete en die Efraimiete genader het om die Midianiete te agtervolg en ten volle te verslaan. Ons lees ook in die eerste 4 verse van Rigter 8 dat die groepe wat later ingeroep was, ontsteld was dat Gideon hulle nie oorspronklik genader het nie.

Daar is ook ‘n les vir die korporatiewe bruid in hierdie gedeelte. Binne ons gesinstruktuur en die Bruid het elke lid van die span hulle eie werkie wat die groter skeppings doel van die struktuur bevorder. Ons moet ophou om so besig te wees met ander mense se stukkies en se werkies, en eerder weer begin om die muur hier voor ons eie huis te bou.

Die Here weef ons werkies en verkillende take aanmekaar volgens Sy volmaakte plan. Ons moet ook ophou om afgunstig te wees op die werkies wat die ander by die Here gekry het, ons moet eerder dankbaar wees vir ons eie skeppings doel en daarop fokus, en op hierdie manier sal God dan openbaar hoe ons by die struktuur wat Hy vir ons gekies het moet inval.

Ek voel dat dit weereens belangrik is om hierdie beginsel deur te trek na ons gesinne en ons kinders, Binne in die gesin het elkeen hulle verskillende persoonlikhede en nukke en grille en ons is juis so gemaak omdat ons identiteit so nou aan ons skeppings doel gekoppel is. Dit is ons werk om elkeen van ons gesinslede die geleentheid te gun om hulle voorbereiding ten opsigte van hulle skeppings doel te voltooi. Ons moet die moeite begin doen om elkeen van ons kinders te verstaan, hulle onderskeidelike roepings met die Here te bespreek en hulle dan toe te rus, elkeen vir sy eie werkie.

Hoe lyk jou vlug plan? Weet jy en jou mede loots wat julle gesamentlike doel in die lewe is? Het julle al saam by Pa gaan aanklop vir Sy padkaart, of ploeter julle maar net voort in hierdie onstuimige storm van spanning en frustrasie? Weet julle mede passasiers waarheen julle oppad is, en weet hulle op wie julle vertrou om julle veilig anderkant aan te bring? Is jy nog dankbaar vir die unieke en besonderse pad wat die Here met jou wil stap, of wens jy ook steeds konstant dat jy maar eerder plekke met ‘n ander een van God se kinders kan ruil?

Gideon – Deel 4

Teks Rigters 6:23 – 25

In Rigters 6:23 lees ons hoe die gebeure van die dag vir Gideon oorweldig het. Weereens het sy taak vir hom te groot gelyk, en weer praat die Here met hom, weer vertroos die Here hom.  Dit gebeur so gereeld dat ons ook herhaaldelik ook so oorweldig voel en dat die Here ons moet kom vertroos.

Vandag was juis een van daardie dae. Die seuntjies volg ‘n tuis skool program en alhoewel dit nie ‘n geval is van kinder speletjies nie, geniet ek die voorreg om hierdie kosbare jare saam met my kinders te kan spandeer geweldig. Een van my take is om my Erfstukkie te leer om nie sy talent ten opsigte van sy vermoë om mense goed op te som vir sy eie selfsugtige doeleindes te gebruik nie.

Die droom wat die Here sovêr vir sy lewe met my gedeel het sluit in dat hy hierdie talent moet gebruik om mense op te rig en te ondersteun. Tog sukkel ons met hierdie stukkie van sy opvoeding. Die emosionele wonde uit sy onstuimige baba jare veroorsaak dat hy eerder net na homself wil omsien, sy belange bo ander se belange stel, sonder om twee keer te dink oor die gevolge van sy aksies.

Vandag het hy weer besluit om te probeer om my geduld en lank moedigheid uit te buit, so asof dit ‘n swakheid is… dit het sommer my moed in my skoene laat sak en my laat voel of ons nou weer tien treë agteruit gegee het nadat ons die hele week darem dit kon reg kry om sovêr 5 treë vooruit te gee. Tog het ons Pappa gekom en my met wysheid en insig geseën sodat ek die situasie reg kon hanteer, en so kon ek steeds Sy Naam vereer en ook nog ‘n stukkie hemelse gereedskap in my rugsak sit.

Nadat die Here Gideon vertroos het, het Gideon ‘n altaar gebou. Die naam van die altar was “God gee gerus.” Die bou van die altaar wys ons nie net op Gideon se dankbaarheid nie, maar ook op die opofferings wat ons moet maak op hierdie  pad wat ons saam met die Here stap. Soos ons vêrder in Rigters lees, sien ons al die opofferings wat Gideon moes maak om die Here se wil te kon nastreef. So moet ons elkeen persoonlik ook bereid wees om opofferings te maak.

God het immers die grootse opoffering ooit vir ons gemaak, Hy het vir ons met die bloed en die lewe van Sy Seun betaal. Dit is juis uit dankbaarheid dat ons dan onsself moet gereed maak soos ‘n bruid haarself gereed maak. Ons bruidskleed moet verander van ‘n verflenterde wêreldse kleed na ‘n koninklike kleed….

Hoe lyk jou kleed vandag? Het jy die moeite gedoen om hom skoon te hou, hoe lyk jy as die wêreld na jou kyk, kan hulle sien dat jy deel Jesus se Bruid is… of sit jy nog op die ashoop in jou vuil flenters?

Gideon – Deel 2

Teks Rigters 6:11 – 17

Vers 11 van Rigters 6 begin vir ons vertel van die ontmoeting tussen die Engel van die Here en Gideon. Gideon was besig om hard te werk, die woord sê dat hy besig was om koring te slaan in die pars kruip waar hy vir die Amalekiete weggekruip het.

Die Engel groet hom deur vir hom te sê “Die Here is by jou, dapper man.” Nou kan ek my net voorstel hoe Gideon moes voel. Hy is natgesweet en moeg. Hy verdien sy brood deur die sweet van sy aangesig. Hy voel soos ek en jy aan die einde van die dag, moeg gewerk, gespanne en moeg. Behalwe vir die harde werk moet hy nou nog boonop bekommerd wees oor sy eie veiligheid. Hy kruip weg, hy is bang en nou noem hierdie man hom dapper?

Gideon se eerste reaksie is so soortgelyk aan ons eerste reaksie wanneer ons hande in die hare by ‘n vriend of vriendin kom en hulle ons probeer vertroos deur ons van die Here se liefde te verseker. Gideon het God vir die Israeliete se situasie geblameer. Hy was oortuig dat God sy volk in die steek gelaat het, dat HY hulle verlaat het.

Gelukkig vir ons en vir Gideon steur God Homself nie aan hierdie redenasie en onsinnige praatjies nie. God regverdig ook nie eers Sy aksies nie, Hy herhaal eerder weer Gideon se roeping. “Gaan met die krag wat jy het, en gaan red die Israeliete uit die mag van die Midianiete! Toe, Ek stuur jou!”

Sjoe, Gideon se moed moes seker in sy skoene gesak het, want hier ten midde van sy eie krisis, ten spyte van sy geveg om net kos in sy lyf te kry sonder om deur die vyand gesien en bedreig te word, vra die Here hom om verby sy eie probleem te kyk en ‘n hele volk te red. As ons mooi terug dink en na ons eie lewe en ander se lewens rondom ons kyk sal ons verbaas wees om te sien juis hoeveel keer God ons reg in die middel van ons eie krisis vra om iemand anders te help. Dit is gewoonlik ook in sulke tye van uiterste persoonlike nood wat die Here jou roeping, jou skeppings doel aan jou begin openbaar.

Nes Gideon het ek ook net my kop geskud toe ek besef wat die Here van my gevra het. Keer op keer het ek op my knieë gegaan en vir die Here gevra hoe op aarde ek die taak wat Hy vir my gegee het moet verrig. In die middel van my stryd om my broer se dood te verwerk vra God van my om
• my verhouding met my lewensmaat te red,
• om my kinders voor te berei vir hulle onderskeidelike roepings
• En Hom dan nog deur dit alles heel hartig te loof en te prys.

Morele ondersteuning van mense was ook maar yl gesaai aangesien my familie en vriende nie kon verstaan hoekom ek weer wou probeer om hierdie dooie verhouding te probeer red nie. Ons lees in vers 16 van Gideon se verskoning, die redes wat hy aanvoer oor hoekom hy nie die Israeliete sal kan red nie. Hy het vir die Here gesê dat nie hy of sy familie genoeg aansien onder die volk geniet sodat hy die volk kan lei nie. As mens die sosiale struktuur van die Israeliete in ag neem kan mens sy redenasie verstaan.

My redes was meer van ‘n persoonlike aard, my krag was min, ek was op die rand van erge depressie, ek kon myself skaars motiveer om te gaan stort en my tande te borsel. Die liefdes vuur in my hart was besig om te versmoor. Ek het nie geweet of dit die moeite werd was om weer te probeer nie.

Die Here het geduldig dag en nag na my geluister. Ons lees ook hoe Hy na Gideon luister. Soos ‘n goeie pa luister Hy geduldig na die vrese van sy kind. En nes ‘n pa nie sommer sy kind se vrese afjak nie, vertroos God sy seun deur hom van Sy liefde en sy ondersteuning, hulp en nabyheid te verseker. God verseker hom dat hulle saam die vyand sommer maklik sal verslaan.
Die Here het ook deur Sy skrif my vrese vertroos. Ek het ‘n belofte dagboek begin hou, daar was soveel skrifte wat Hy met my gedeel het, ‘n hemelse vrede het oor my lewe en my gesin se lewe gekom. God het ons almal begin vertroetel, ons wonde genees elke dag bietjie meer, hy weef ons elke dag bietjie stywer saam van. Sy liefde het my gesin gered, sy vrede het my terug gebring van die rand van depressie en verwoesting af.

Gideon – Deel 1

Teks: Rigter 6: 1- 10

Die Ou Testament lê besaai met karakters waarvan ons as kinders in die Sondagskool geleer het, of dalk as Sondagskool Onnies vir die kinders geleer het. Maar dit spyt my om te sê dat my “Hoor en Doen” boekie nie eintlik net die hulp bron was wat dit veronderstel was om te wees nie, nee dit het vir ‘n groot deel van my Sondagskool loopbaan die woord van God vervang. So het ek en ek glo baie kinders verhale soos die van Gideon in ‘n afgewaterde formaat gekry, en so het ons nie regtig kon sien wat se waarhede in hierdie verhale opgesluit lê nie.

Rigters 6 skop af deur vir ons die groot prentjie van Gideon se omstandighede te skets. Die Isrealiete het gedoen wat verkeerd was in die oë van die Here, en hulle was vir sewe jaar in die mag van die Midianiete.

Vir ons om ten volle te verstaan wat dit beteken kan ons dalkies net na ons eie geskiedenis kyk, selfs na ons hede. Daar is nie ‘n bevolkings groep in Suid Afrika wat nie die gevoel van frustrasie, onreg en vernedering wat van onderdrukking kom, nie verstaan nie.

Bolangs is ons dalk nou as nasie in Josef se reënboog kleed geklee, ‘n reënboog nasie verenig, maar onderlangs bly die ou skeidings mure tog al te gereël regop staan. Die geringste geleentheid word gebruik om mense wat anders as ons is te probeer onderdruk, half amper te verteer sodat ons kan plek maak vir nog mensies wat soos ons dink en doen.

Die Israeliete is op hierdie selfde manier deur die Midianiete verdruk. Die skrif sê dat die Israeliete in grotte en naby bergstroompies gaan woon het. Hulle het in onherbergsame dele gaan wegkruip. As ons dus mooi daaroor dink is hulle nie net an hulle tuistes, hulle huise weggedryf nie, maar hulle is geforseer om in ongemaklike en gevaarlike plekke hulle nuwe tuiste te gaan maak. Hulle is bloot eenvoudig verplaas soos mens ‘n ongewende objek sou verplaas.

Die skrif vertel ook hoe hulle oeste vernietig is en hulle vee dood gemaak is. Weereens kan ons hiermee identifiseer, die huidige ekonomiese klimaat laat ons ook voel of ons reg om ‘n voortbestaan vir ons self en ons kinders te bewerkstellig word aangeval, ons word van ons inkomste ontneem.

Die Midianiete word ook in vers 5 as sprinkane beskryf. Verwysings na spriknae in die skrif gaaan gewoonlik gepaard met die iets of iemand wat God se mense van Sy beloftes beloof. Die sprinkane kom eet gewoonlik die mense se beloftes op. Maar vers 7 sê ook dat die Here die Isrelaiete geroep het om teen hierdie verdrukking op te staan.

So roep die Here ons ook elke dag om eerder ons sprinkane op te eet soos Johannes die Doper gedoen het.
• Maar hoe eet ek my sprinkane?
• Hoe veg ek teen die goed in my lewe wat my so ontstel en my vreugde steel?
• Hoe veg ek teen my werkloosheid, my skuld, die dood van my ouer, my kind of my lewensmaat?
• Hoe kan ek, wat nie eers meer in die oggend my oë wil oop maak nie, ek wat alles deur my egskeiding verloor het, hoe moet ek opstaan en veg?

Self het ek hierdie vrae in April van hierdie jaar (2009) gevra. My lewe was aan skerwe, my lewensmaat en een van ons kinders het uitgetrek, ons paaie was op pad om finaal te skei. My ouers was sonder ‘n heenkome, en ons almal was sonder vaste werk. Die grootste slag was die dood van my jongste broer op die jong ouderdom van 19.

Die krag wat ek fisies nodig gehad het om op te staan daar waar ek inmekaar gesak het nadat my ma my van my broer se dood vertel het, het my ontbreek. Die pyn en die hartseer het my oorweldig, die krag om te skreeu en hardop te huil was nie eers daar nie. Daar waar ek op ‘n hopie gesit het was ek eensaam, hopeloos, swak en alleen.

Tog kan ek vandag met oorgawe getuig dat daar hoop is! Vers 8 van Rigters 6 vertel vir ons van die profeet wat God na die Israeliete toe gestuur het. Die profeet het hulle herinner aan die wonderdade wat God al vir hulle verrig het, hy jet ook rekenskap van hulle gevra oor hulle aksies, hy het hulle herinner dat hulle nie na God geluister het nie.

Daar is ook sulke profete in ons lewens, ons skel hulle so maklik uit, ons word so maklik kwaad vir hulle omdat hulle nie altyd sê wat ons wil hoor nie. Wie wil nou dankbaar wees as jy jou laaste salaris tjek moet gaan bank en jy weet voor jou siel dat daar nie nog een gaan wees nie. Wie kan nou dankbaar wees oor enige iets as jy jou lewensmaat gevang het toe hy / sy ontrou was aan jou, of jy dalk ontrou was en dit nou berou?
Maar die vreemde ding van dankbaarheid is dit, dankbaarheid kweek meer dankbaarheid. Dankbaarheid verag jou hart en maak die grond vrugbaar sodat dit weer goeie grond kan word en weer lewe kan voort bring.

Maak ‘n lys van al die kere wat God jou al gedra het, maak ook ‘n lys van al die goeie en positiewe goed in jou lewe. As jou lys nie te lank is nie, moet jouself nie bekommer nie, en moet nie op die as hoop van die lewe gaan sit en huil nie, gaan eerder met ‘n oop gemoed na jou God en begin hom prys vir die goedjies op jou lys. Prys hom met jou hele hart, met jou laaste bietjie krag, prays Hom met alles wat jy is.
Prys die Here elke dag, voor jy begin vra vir dit wat jy vandag nodig het, spoedig sal jy sien hoe jou lysie al hoe langer word, jy sal jou kan verheug oor die groen plantjies wat hulle koppe hier rondom jou in die woestyn uit steek. Die Here van hemel en aarde sal weer lewe in jou dorre woestyn bring…