Elkeen van ons het ‘n ander prentjie in ons koppe van wie of wat ‘n man en wat ‘n vrou nou eintlik is. Hierdie prentjie verskil van persoon tot persoon en word maar baie beïnvloed deur die media en die samelewing.
As ons na manne kyk en die prentjies wat die media skets is ek redelik bly dat ek nie ‘n man is nie. Om aanvaarbaar te wees vir die samelewing moet jy ‘n delikate mengsel wees tussen ‘n metro man was sensitief is en wat sy sagter kant nie verwerp nie, tog moet jy ook ‘n goeie dosis Camel Man in jou bloed hê, veral as dit kom by die bou van jou lyf en jy moet my darem kan beskerm, maar jy moet asseblief tog net nie jou La Coste Hempie in die proses vuil smeer en verwag dat ek dit moet was nie en jy moet ook nie te veel sweet of oor die algemeen te veel foute maak nie.
Dit klink dalk verspot, maar as ons so na die praatjies om die girls se Vrydag Middag lunch tafel luister is dit tog maar nie waarop ons praatjies neer kom nie. “Ek wens my man wil dit doen, of ek wens hy was so en ag as hy maar net soos X se man kon wees.” Ons maak ons harte ‘n herberg vir soveel verwagtinge, tog vergeet ons om ieder een van daardie verwagtinge aan God se woord te gaan meet. Die probleem is dat as ons weer ons oë uitvee kan ons nie onthou hoekom ons vir hom lief geraak het of in die eerste plek van hom gehou het nie.
Vir ons dames is dit ook maar ‘n wipplank rit. Die een jaar is wulpse klein lyfies en skraal boutjies mode en die volgende jaar is dit weer mode om effe groter curves te hê. Ons word omring deur catch phrases soos: Dress for success! Al wat ‘n kosmetiese maatskappye is wil ons glo dat hulle produkte ons lewens gaan verander, Because you are worth it sê hulle, maar wat van Daisy wat vrou alleen twee tieners in die week groot maak en daagliks 40l water 2km vêr moet dra om haar kinders se klere te was. Sy loop 7 km werk toe en weer 7km tot waar haar taxi haar oplaai en dit met ‘n baba wat in haar binneste ontwikkel…. Sy het nie ‘n even complexion nie en sy kan ook nie Sadie en Dove bekostig die maand nie, want die prys van Paraffien is weer op, beteken dit dan dat sy maar eintlik nie ‘n regte vrou is nie?
My punt is eintlik dit: Ons staar ons so vas aan die uiterlike dat ons nie by die hart, wat nog te sê van die gees van ‘n man of ‘n vrou soos God ons geskape het uitkom nie.
Oral om my sien ek klein dogtertjies wat aantrek soos bekende Pop sterre, en ek kan jou waarborg dat Mamma en Pappa oor tien jaar geskok gaan staan as sy op 16 swanger is of dalk verslaaf gaan wees aan dwelms of drank, tog kan dit dan nie anders nie want haar rol model kan nie eers onthou om onderklere aan te trek as sy uitgaan of om haar kind in die veiligheid stoeltjie van haar motor vas te maak nie.
Vir so lank het ek myself gemeet aan my snyers pakkie en die sukses van die verkoopspan wat ek gelei het. As daar nie genoeg sales was die week nie, wat dit vir my soos ‘n persoonlike mislukking, die druk wat van die ander bestuurslede af gekom het, het aan my identiteit gevat en het my eerder afgebreek as wat dit my gemotiveer het.
Ek was my werk, ek was my verkoop personeel, ek was my snyerspakke en ek was die kontrakte wat ek ingebring het. My identiteit het uit sukses in die oë van ander bestaan en soos daardie sukses as gevolg van die ekonomiese klimaat vervaag het, het ek fisies siek geword, ek was bleek in my gesig en naar op my maag, my kop het gehang en die mislukking het soos die soet reuk van die dood om my gehang. As mens was ek besig om dood te gaan ek het nie meer geweet wie of wat ek was nie.
Dit was op hierdie punt dat ek uit die formele korporatiewe mark gestap het, ek het geweet dat ek moet uit, maar wat ek nie besef het nie, was dat ek my identiteit in God moes gaan soek het nie. Ek het veel eerder soveel geleenthede raakgesien om maar net weer my identiteit op ander besigheids geleenthede en die moontlikheid van sukses te bou. Ek het weer geval, weer seer gekry en die keer amper my gesin verloor. Nie een keer in hierdie woestyn van my identiteitskrisis het ek eers daaraan gedink om myself as ‘n vrou te sien nie. Ek was bewus van my verantwoordelikheid as Ma van twee, maar nooit het ek verstaan dat ek heel eerste vrou is nie en nooit het ek eers daaraan gedink om my vroulikheid te omhels en uit te leef nie. Voor ek kan besigheidsvrou wees en voor ek kan ma wees moet ek eers weer vrou wees!
Die waardevolle bydraes wat op die vroue kamp aan die einde van Mei maand van jaar gelewer is het my genoodsaak om my identiteit as vrou in die Woord van God te gaan soek. Daar is nie ‘n beter plek om te begin as by die eerste vrou in die Bybel nie. Tog voel ek ook dat dit belangrik is om ter selfde tyd te kyk na die identiteit van die man soos God hom geskape het. Die rede hiervoor is vermenigvuldig. Die vrou is die man se gelyke, van sy vlees en sy been gemaak so alhoewel daar so baie verskille is, is daar ook ooreenstemmings wat ook belangrik is om te verstaan.
Ons lees in Genesis 2:5 -17 hoe sorgvuldig God vir Adam geskape het: “Toe die Here God die aarde en die hemel klaar gemaak het, was daar nog nie enige stuike op die aarde nie, en het daar nog nie enige groenigheid opgeskiet nie, want die Here God het dit nog nie op die aarde laat reën nie, en daar was nog nie ‘n mens om die grond te bewerk nie. Daar het water uit die aarde uit opgekom en al die grond nat gemaak. Die Here God het toe die mens gevorm uit die stof van die aarde en lewensasem in sy neus ingeblaas, sodat die mens ‘n lewende wese geword het.
Die Here God het toe ‘n tuin in Eden in die ooste aangelê en die mens wat Hy gevorm het, daar laat woon. Die Here God het vêrder allerlei bome, mooi om na te kyk en lekker om van te eet uit die grond laat uitspruit, ook die boom van die lewe in die middel van die tuin, en die boom van alle kennis.
Daar het ‘n rivier in Eden ontspring om die tuin nat te maak, en van daar af het dit verdeel en vier rivier geword. Die eerste rivier is die Pison en dit loop rondom die hele Gawila, waar daar goud is. Die goud van daardie land is suiwer. Daar is ook balsem en oniks. Die tweede rivier is die Gihon en dit loop rondom die hele Kus. Die derde is die Tigris wat oos van Assirië verbyloop, en die vierde is die Eufraat.
Die Here God het die mens in die tuin laat woon om dit te bewerk en op te pas. Die Here God het die mens beveel: “Van al die bome in die tuin mag jy eet soos jy wil, maar van die boom van alle kennis mag jy nie eet nie. Die dag as jy daarvan eet, sterf jy.”
Die Here het vir Adam uit die stof van die aarde gemaak. Maar die eerste kenmerk wat Adam van al die diere onderskei het was dat God self Lewens asem by die mens se neus ingeblaas het. Op hierdie manier deel God van homself met die mens. Om hierdie manier is daar van die begin af ‘n band tussen man en God. En soos ons aan beweeg sal dit ook duidelik word dat ons band al van hier af met Christus ook begin, omdat Christus in God is en ons in Christus is. Die troos wat ons vêrder hieruit kan put is dat ons meer kosbaar as enige ander lewende wese op hierdie aarde is. God het van Homself met ons gedeel, sodat ons, ons eerste asem kon inasem.
Dit was ook nie ‘n geval van so gemaak en so laat staan nie. Nee die Here het in al die mens se fisiese behoeftes voorsien, daar was vir hom kos en water in die tuin en hy moes homself besig hou deur die grond in die tuin te bewerk. God het ook aan sy behoefte om na mooi goedjies te kyk in ag geneem.
Dus as ons na hierdie verse kyk kan ons sien dat die mens, gebore uit die samekoms van stof en Gods asem, aangestel is oor die skepping, om dit op te pas en om die aarde te bewerk. Oor die algemeen kan ‘n mens aanvaar dat as jy iets bewerk, dat jy dit meer vrugbaar maak. Hierdie prinsiep in opsig self laat ‘n mens al klaar dink oor die pad wat die mens so vêr met ons aarde gestap het, en dit laat ‘n mens wonder oor ons eie daaglikse aksies, is ek regtig besig om die aarde meer vrugbaar te maak, of is my aksies ook besig om die aarde stadig maar seker te versmoor.
Vers 18 hou egter die sleutel tot hoekom die vrou geskape is:
“Vêrder het die Here God gesê:”Dit is nie goed dat die mens alleen is nie. Ek sal vir hom iemand maak wat hom kan help, sy gelyke.”
Hierdie vers wys vir ons dat God die mense se emosionele behoefte vir geselskap (companionship) ook verstaan en ook in daardie behoefte wou voorsien. Die feit dat God ons behoeftes verstaan en wil bevredig is iets wat ons van kleins af by ons kinders moet tuis bring en inskerp.
Ek wil graag die tyd neem om die gebrek aan hierdie prinsiep en die gevaarlike gevolge daarvan met voorbeelde uit ons samelewing vir jou te illustreer.
Ek glo regtig dat die boodskap dat ons maar gerus op God kan vertrou vir ons basiese behoeftes (fisies, emosioneel en geestelik) omdat God ons so goed verstaan (aangesien Hy ons geskape het,) die plek moet inneem van sinnelose praatjies soos:
“As jy die en daai doen sal jy tog nooit ‘n man kry nie.”
Wat se onsin is dit? Daar is voor die grondlegging van die aarde vir elkeen van ons ‘n lewens maat geskep (ons sal nog na die skriftelike verwysings hiervoor in detail kyk) en ons moet God vra en vertrou dat Hy dinge so sal bewerkstellig dat ons op Sy tyd daardie lewens maat sal ontmoet. Dit is dus nie ons vermoëns wat sal verseker dat ons kan “man vang nie.”
Die hartseer ding is dat ons kinders dit nie weet nie, ek het dit nie geweet nie, en daar is soveel letsels op my hart wat juis deur hierdie onkunde daar uitgekerf is. Daar is soveel jong dames wat ek al tee gekom het wat so bang is dat hulle nie ‘n man gaan kry nie dat hulle dikwels met die eerste beste man wat in hulle belangstel ‘n verhouding probeer aanknoop of dalk selfs trou net sodat hulle nie alleen oud hoe te word nie. Dit noodsaak my om te vra hoekom ons nie op God se natuur en se genade vertrou nie. Die son kom elke oggend op, al vir soveel jare en dit alleen behoort te bevestig hoe getrou ons God nou eintlik is. Hoekom ignoreer ons die rooi ligte met soveel gemak en dan sus ons maar ons gewete deur te sê dat die samelewing besig is om vêrder te ontwikkel en daarom werk die instellings en Bybelse prinsiepe nie meer nie.
Ek dank God elke dag dat al die ompaaie wat ek geloop tog op die ou end my by my regte lewens maat uitgebring het. Ek het nou wel gearriveer met soveel meer bagasie as wat nodig is, maar Hy was my genadig en Hy het my gelei tot by die deur van die lewens maat wat Hy voor die grondlegging van die aarde al vir my gekies het. Nie almal is so gelukkig nie, en alhoewel ek steeds my kastaiings uit die vuur krap en foute van die verlede reg maak is daar so baie mense wat nooit eers weet wat God eintlik vir hulle beplan het nie, en so mis hulle uit op die wonderlike lewe wat God vir hulle beplan het. Dit is ons taak as ouers en leiers in ons gemeenskap om seker te maak dat almal hierdie sleutel wat in Genesis 2 opgesluit is raaksien.
Daar is ‘n soortgelyke siekte onder ons jong manne om hulle behoefte vir ‘n standvastige lewensmaat te ontken. Hulle noem dit commitment anxiety en dit versprei soos ‘n veldbrand onder ons mense. Hoe meer meisies in jou bed, hoe meer merkies op jou manlike kerfstok. Tog wil ek vra hoekom niemand bekommerd is oor die feit dat ons eeue oue behoeftes ignoreer nie, hoekom gaan daar nie rooi ligte af wat ons waarsku dat daar êrens baie groot fout is nie?
Weereens leef ek en my lewensmaat ook steeds onder die jeuk van hierdie siekte, nes ek my eie onnodige bagasie in ons verhouding ingebring het, het hy ook uit onkunde sy eie bagasie in ons verhouding ingebring. Hierdie bagasie wat ons so op ons ompaaie versamel veroorsaak soveel onnodige pyn, en meeste van die tyd verstaan ons dan nie eers waar die emosies en die pyn vandaan kom nie.
In die besigheids wêreld sien ons ook hoe mense daarop uit is om net hulle self te verryk. Die son mag tog net nie ook op my buurman of my broer skyn nie, ons gun mekaar oor die algemeen niks, nie eers vrede en geluk nie, nee ons moet altyd probeer om mekaar in te doen. Hierdie selfsug word ook gebore uit die oorlewing instink wat oorneem as ons nie op God vertrou om in ons daaglikse behoeftes te voorsien nie. Dit is wanneer ons op ons self aangewese probeer wees wat ons oneerlike dinge aanvang en bedrog pleeg in ons soeke na rykdom en aansien of dalk net gemak.
Hiermee wil ek glad nie insinueer dat ons maar by die huis kan bly en die geld wat ons nodig het sal soos manna uit die hemel reën nie. Ek probeer eerder sê dat ons, ons daaglikse take eerder volgens God se opdrag en doel vir ons moet inrig, en dan Sy naam vereer deur die goeie vrug te dra en al voel dit of dit waar is as mense sê “The nice guy always finishes last!” dat jy steeds nie jou morele waardes sal prys gee nie, al beteken dit dat jy dalk party maande nie jou DSTV kan bekostig nie of dalk eerder meer hoender as steak moet eet.
Die duiwel gebruik ook hierdie leuens (soos hierbo uitgespel) wat so diep in die wese van ons en ons kinders wortel geskied het om mekaar ook vêrder en vêrder aan te por. Meisies glo dat hulle maar moet uithaal en wys om raak gesien te word en die manne glo dat hulle maar kan proe en proe totdat hulle trommeldik is, maar tog raak hulle nooit versadig nie, hulle wil al amper uit hulle nate uitbars van die verkeerde vrugte maar hulle bly gulsig en ter selfde tyd bly daar amper niks van ons jonge dames oor terwyl hulle so hard opsoek is na die berugte Mr Right nie. Ons kinders en ouers jaag na geld en so jaag ons by mekaar verby en dan spat ons fondasies, ons gesinne een vir een uit mekaar. Ons kinders hoor nie, want ons het nie genoeg tyd om te praat nie, en as ons praat skreeu ons bevel want ek is laat en tyd is geld en ons kan nooit genoeg geld hê nie. Ons maak televisie reekse en films by die dosyne oor hierdie selfde onderwerpe, maar nooit kom een van hierdie analises by die eintlike waarheid uit nie. Nie een van hulle is dapper genoeg om hardop te sê dat God soveel meer as hierdie gejaag na wind vir ons bestem het nie.
Daar is ‘n skrif wat die Here vanoggend vir my gegee het wat hierdie situasie so mooi verduidelik. Die skrif verduidelik nie net die status van ons kinders nie, maar ook die rol wat ons as ouers hier in speel en ook die rol wat ons ouers in hierdie petalje gespeel het, want jy sien hierdie is nie ‘n nuwe probleem nie, dit kom nou al vir twee of so geslagte.
Die skrif is Jesaja 56:9-11
“Kom verslind my volk, al julle diere wilde diere, al julle diere van die bos! Die wat oor my volk moet waak, is almal blind, hulle weet niks nie. Hulle is almal stom honde, hulle kan nie blaf nie; hulle lê net, hulle wil net slaap. Hulle (die volk) is gulsige honde, hulle ken nie iets soos genoeg kry nie. Hulle is herders sonder insig, hulle slaan elkeen sy eie koers in, elkeen is op sy eie voordeel uit.”
Daarom is dit belangrik dat ons kyk na die eerste kenmerke van die man wat God geskape het. Die man is gebore uit God se asem en sy primêre taak is om God se skepping op te pas en te bewerk. Die man is die manifestasie van God se skeppende en vertroetelende natuur, hierdie manifestasies kom uit in ons manne vandag in die drang om steeds die brood winner van die huis te wees en daarom is dit nie nodig vir die vrou van die huis om te skop teen haar man se drang om die brood winner te wees nie.
Dit is nie sommer net ‘n ego ding as hy seer kry wanneer jy jou groter salaris tjek in sy gesig vryf nie, en dit is nie nodig nie. Maak jou bydrae tot die huis stil weg stil en respekteer sy identiteit. Hy was die een wat eerste die opdrag ontvang het om die aarde te bewerk.
Respekteer die feit dat die man die konstante herinnering is dat God aan ons fisiese basiese behoeftes soos kos en woonplek aandag gee en daarin voorsien. Dit is tyd dat die manne sal begin om hulle lewens volgens hierdie Waarheid in te rig. Die toepassing van hierdie Waarheid sal verseker dat ons gesinne meer gebalanseerd sal funksioneer. Daardie ongesonde druk van konstante prestasie sal verdwyn omdat jy weet dat jy God sal kan vertrou om jou tot jou volle potensiaal uit te lig ter eer van Sy naam en nie jou naam nie. Die feit dat die man meer ontspanner is sal dan ook outomaties oorspoel na die res van die gesin en so kan ons as gesinne nader beweeg aan die rus en vrede wat God vir ons bestem het.
Ter selfde tyd is die eerste kenmerk van ‘n vrou is dat sy ook deur God geskape is, sy is die konstante herinnering aan die feit dat God die basiese emosionele behoeftes van beide geslagte verstaan. Hy het ons aanmekaar geweef, niemand verstaan ons beter as God nie. Die vrou moet begin om heelhartig te glo aan die Geestelike prinsiep wat sy verwesenlik (of wat in haar manifesteer) sodat haar geloof kan oor spoel in die lewens van die wat sy mee in aanraking kom en sodat sy op hierdie manier weer kan lewe bring.
