stukkie vir stukkie

Die wind sny deur murg en been en die verlatenheid spook by Sarah… op enige ander dag sou die skoonheid van die hoë berge die manier waarop die lug en die sneeu op die horison saam smelt haar hart geroer het… maar nie vandag nie!

Hoe het dit gebeur dat hulle so verlate in die middel van hierdie ys wildernis beland het. Dit was slegs ure van te vore wat hulle en die kinders nog by die vliegtuig se venster uitgestaar het na die wit stukkies dons wolke wat verby hulle gesweef het nie. Sy hoor nog hulle aanhoudende gegiggel en die aansteeklikheid van hulle opgewondenheid.

En nou veg haar hele gesin vir hulle lewe… hoe gaan hulle oorleef in hierdie God verlate plek? Hulle was so amper daar, so naby aan hulle eind bestemming, en nou sit hulle gestrand teen die hang van hierdie sneeu bedekte berg.

Hoe gaan sy haar kinders warm hou? Wat gaan hulle maak… en waar bly Jason so lank? Hy het kastig in die wrak gaan rond krap om te kyk of hy nie dalk ‘n plan kan maak om hulle te red nie… dis nou gerieflik… hy speel MacGyver en sy moet die kinders warm hou… dink sy ewe selfsugtig en verwytend.

Jason kom te voorskyn met ‘n rubber bootjie… wat hy daarmee beplan weet Sarah nie, al wat sy weet is dat hulle tot bo op daardie berg, daar die hotel veronderstel is om te wees, skyn moet kom voordat dit donker word en voor hulle kinders verkluim.

Versigtig sit Jason die kinders een vir een in die rubber bootjie wat Hy met soveel moeite op geblaas het. Die koue lug het sy longe so seer gebrand en hy moes hard werk om die pyn van sy gebreekte ribbebeen vir Sarah weg te steek – die laaste ding waaroor sy haar nou moet bekommer is hy… dis belangriker dat sy op die kinders en haarself fokus.

Nadat hulle die kinders warm toegevou het met die komberse en klere en lappe wat hulle in die vliegtuig kon kry, maak Jason ‘n tou aan die voorste hak van die bootjie vas… so begin hulle die moeilike tog teen die steilte van die berg uit. Hulle kan lankal nie meer hulle tone of hulle neuse voel nie en dit voel of hulle maar stadig vorder.

Vir Jason voel dit kompleet of hierdie berg hoër word by die minuut en ewe skielik is daar vreeslike swaar gewigte om sy voete vas gebind… of dalk is dit net sy moet wat in sy skoene gaan sit het. Dan begin hy dink aan die kosbare inhoud van die bootjie wat hy sleep. Die kinders doen hulle bes om stil te lê en te luister. Hy raak skoon angstig en benoud as hy dink aan die onvoorwaardelike manier waarop hulle op hom vertrou om hulle lewens te red… hulle vertrou hom meer as wat hy homself vertrou of self wat Sarah hom vertrou.

Daar is tye wat Sarah net nie meer kan nie, sy wil in mekaar sak, maar sy bly vorentoe beur… elke keer wat haar kragte wil ingee kyk sy na die vas beslote uitdrukking op Jason se gesig en dan weet sy dat sy hom nie kan teleur stel nie… sy mag nie… sy wil nie hê dat hy moet dink dat sy swakker is as hy nie… dit is die een ding wat sy haar lank al voor geneem het, nooit ooit weer sal sy op iemand anders aangewese wees nie, nooit ooit weer sal haar oorlewing van iemand anders af hang nie… sy sal vir altyd in beheer van haar lewe bly…

Teen die tyd wat Sarah weer wakker word bevind sy haarself binne in die reddings bootjie, saam met die kinders, sag kuns en knus toegevou. Voor haar sien sy hoe Jason voortbeur… sy moes flou geword het… hoe kon sy so swak wees, hoe kon sy haarself so teleurstel?

Sy roep na hom en met eens is daar ‘n sagtheid in sy oë, en ‘n klein glimlaggie van verligting, dat sy weer wakker geword het, speel om sy mondhoeke… sy sukkel om te verstaan hoekom daar soveel meer respek, liefde en sagtheid in sy oë is veral nou nadat hy haar ook nog moes versorg… vanoggend het hulle twee nog so vreeslik vasgesit en sy het gedink dat sy nooit weer hierdie liefdevolle blik in sy oê sal sien nie….

Hy stop vir ‘n oomblik, sy klim uit en spontaan omhels hulle mekaar… “Ek was so vreeslik bekommerd oor jou,” sê Jason. “Maar aan die anderkant was dit goed om te sien dat jy ook maar net ‘n mens is… ek het begin dink dat jy van yster en klip en maak is.”

Sy woorde sny soos ‘n mes deur haar hart… hoe kan die man vir wie sy so innig lief is, dink dat sy van yster en klip gemaak is, wat se prentjie het sy dan van haarself vir hom geskets?

Dis in stilte wat hulle nog vêrder loop… elkeen besig met sy eie gedagtes, maar tog is die stilte nie ongemaklik nie, daar is vir die eerste keer in maande weer ‘n gemaklikheid, ‘n intimiteit tussen hulle – iets waarna hulle albei so vreeslik verlang het…

Sarah was nog so besig met haar eie gedagtes toe Jason sieklik hier langs haar in een stort… die pyn het hom uiteindelik oorweldig…. Hy moet rus, sy liggaam is moeg en afgetakel, hy moet eers rus.

Sarah gaan sit langs hom in die sneeu. Agter hulle is die vliegtuig wrak…. Voor hulle lyk dit of daardie plekkie waarvoor hulle mik net nie wil nader kom nie… hulle moed is weereens in hulle skoene… en dis Jason wat heel eerste die moed het om hardop te sê wat hulle albei eintlik dink:

“Dis hopeloos, dit voel of ons nêrens kom nie, Sarah. Het ons die regte ding gedoen, moes ons maar nie eerder gebly het daar waar ons was nie… was die wrak wat ons agtergelaat het nie beter as hierdie wildernis nie? Hoe weet ons dat die hotel regtig daarbo op hierdie berg top is?”

Uit desperaatheid en uit moedeloosheid, begin Sarah ‘n gebed prewel… tot vandag toe kan sy nie regtig onthou wat sy presies gebid het nie… maar toe sy opkyk staan daar ‘n klein bokkie voor hulle. Dit lyk kompleet of die bokkie hulle uitnooi om haar te volg. Sonder of vêrder ‘n woord vir mekaar te sê staan Jason en Sarah op en elkeen neem ‘n stukkie tou. Saam trek hulle die bootjie met hulle kosbare kinders al agter die bokkie aan.

So spring die bokkie die berg paadjie voor hulle uit. Elke nou en dan stop die bokkie, kompleet asof om die twee van hulle kans te gee om te rus… en dan gaan hulle weer vêrder, vêrder en vêrder weg van die wrak… nader en nader aan die plekkie waarvoor hulle mik daar bo op die berg, die plekkie wat hulle nog steeds nie met ‘n oog gesien het nie.

Maar nie Jason of Sarah fokus is meer bo op die berg nie, nee hulle volg net hierdie bokkie en haar spoortjies. Hierdie kleine, weerlose bokkie wat so getrou voor hulle uit gaan. Hierdie onwaarskynlike redder wat in hulle lewens ingehuppel het.

Dit was eers toe hulle begin agter kom dat die steilte begin afplat dat hulle weer op kyk en daar voor hulle in die skemer lig staan die silhouette van hulle eind bestemming… die bokkie het hulle stukkie vir stukkie, spoortjie vir spoortjie, tree vir tree na hulle eind bestemming, na ‘n veilige plek gelei…

Seën Wense en Gebed vir Woensdag 16 September 2009

Pappa Vader

Die lof en dankbaarheid borrel en kook oor hier in my Gees vandag. Here ek wil op die dak gaan staan en U lof uitbasuin, ter selfde tyd wil ek die atmosfeer van vrede, rus en kalmte wat U oor ons huis gebring het nie versteur.

Ek wil soos die bruid in Hooglied 5:2 sê: Ek het gister aand geslaap maar my hart het wakker gebly omdat ek my Beminde God se stem wou hoor en vir Hom wil oop maak as Hy klop.
Here dankie vir die kosbare tye wat ons snags saam spandeer wanneer niemand behalwe die jakalse daar buite roer nie. Dankie vir die kosbare beloftes wat U daagliks met my deel, en bevestig en waarmee U my troos.

Hier waar ek sit en U woord bestudeer, hier waar U my genadig genoeg is om met my te gesels maak U my aandagtig op die vreedsame manier wat Keenan toets skryf en Connel sit en planne beraam vir sy volgende “uitvindsel.” My Skottie se sagte gesnork op die bank herinner my aan die genade gekoppel aan sy eerste ware rusdag in twee weke en ook die wonderbaarlike manier waarop U deur sy besigheid vir ons sorg.

Here daar is soveel projekte wat steeds hang en waar mense hulle voete sleep. Here ek bid en vertrou dat U daardie projekte sal gebruik om op U tyd die finansies wat nodig is vir Miachlan se geboorte te verskaf. Vader Miachlan is waarlik ‘n geskenk pakkie uit die Hemel, ‘n kindjie deur U gestuur en daarom weet ek dat U al klaar voor die grondlegging van die aarde voorsiening gemaak het vir haar en daarom weet ek dat vir so lank as wat ons vas staan op U beloftes en vir so lank as wat ons glo dat ons meer werd is as die swaeltjies, wat nie een val sonder U toestemming nie, sal U op die regte tyd vir ons voorsien wat ons nodig het net soos U die Manna uit die Hemel vir die Israeliete gegee het.

Dankie Here dat ons huis nie meer ‘n oorlog zone is nie, dankie dat Keenan veilig genoeg voel om te konsentreer op sy studies en dat Connel die vryheid geniet om sy kreatiewe denke te ontwikkel. Here dankie dat ons kan begin om die vrugte van U werking in hulle gees te sien en dankie vri die manier waarop hulle geloof daagliks groei.

Dankie dat Ross so rustig slaap en veilig genoeg voel om eerlik oor sy emosies te wees. Dankie Here vir drie manne wat my geliefkoos en vertroetel laat voel, dankie Here vir die genade wat U ons daagliks bewys deur die liefde en geduld en rustigheid wat soos ‘n konings kleed om elkeen van ons skouers hang. Dankie Here dan U ons soos ‘n koninklike gesin seën met ons daaglikse benodighede nes U die lelies van die veld seën. Here dankie vir emmers vol waardering en aanvaarding vir mekaar en Here dankie bo dit alles vir U teenwoordigheid hier op ons plaas.
Here dankie dat U my daagliks herinner dat my genade gawes nie uit my eie vermoë gebore word nie, maar dit slegs op U tyd deur genade aan my geskenk word. Here dankie vir wysheid en kennis en insig en Here dankie vir die gawe om die Waarheid te kan herken. Here seën elke woord wat my vingers tik, laat nie een woord uit my menslike vermoë gebore word nie, maar eerder uit die mond van U Gees. Here seën my daagliks met die genade en insig wat ek nodig het om in outoriteit in U naam op te staan en U boodskap uit te dra.

Vader vandag is ook die dag waarop een van U diamante, en genade gawes haar eerste asem ingeasem het. Here dankie vir die genesing wat U deur Izan in my lewe en my gesin se lewe gebring het. Here ongelooflik baie bankie vir die reënboog van hoop wat haar glimlag en U liefde wat deur haar skyn in ‘n baie donker tyd vir my gebring het. Here dankie dat sy ‘n gedeelte van die leemte wat boeta se dood in my lewe gelaat het kom vul het en dankie Here vir die afwagting wat die vooruitsig op ‘n God gegewe vriendskap inhou. Vader, ek wil graag die volgende seën wens oor haar uitspreek op hierdie wonderlike dag: “Jy is Sy beminde bruid wat Hy een kant gesit het in Sy tuin, beskerm deur ‘n muur, kompleet met jou eie fontein. Mag jy ‘n granaatboom met keurige vrugte wees, mag jy soos Sy beste lekker ruik kruie wees, mag Sy liefde, Sy Woord en Sy genade soos ‘n borrelende fontein vir jou wees.” (Hooglied 4:12-15)

Here God ek wil U vra dat U vir ons die lente reën sal stuur Vader. Die grond is droog en dor en dit smag na water. Die nuwe grassies doen hulle bes en die bome bot, maar die grond en hard en die water skaars, Here skeur U hemel oop Vader en stuur vir ons reën my God, kom was die wêreld skoon, laat die stof gaan lê en die strome borrel en vloei. Vader wees ons genadig, hoor ons kreet Here ons is afhanklik van die reën uit U hand geskenk.

Amen.

Tuimel Uit, Oor en Deur!

My klanke tuimel -
UIT!!!! my mond…
OOR!!!! my vingers…
DEUR!!! my sleutelbord…

My klanke tuimel -
te sag, sonder krag
slaankrag ontbreek
menslik gebroke
opsoek na ontvanklike ore

My klanke tuimel -
God fluister sag
God gee krag
God maak heel
Mag God gebruik my klanke as Goddelike Seël.

Hou jou Kastaiings uit die Vuur: Inleiding

Soos die tyd aanstap en soos die Here my genadig genoeg is om my nader en nader na Hom te trek raak en al hoe meer bewus van die waarhede wat mense met my probeer deel het, maar wat ek te blind was om te sien en te doof was om te hoor of dood gewoon nie verstaan het nie.

Die pad wat die Here tans met my stap is ‘n morsige pad, ‘n wasmasjien pad, ‘n kastaiings uit die vuur krap pad. Hierdie pad maak ‘n dringendheid in my wakker om daardie waarhede wat ek mis gekyk het en geïgnoreer het by my kinders en ander kinders in te skerp.

Ek kyk na die letsels op my hart, op my lewensmaat se hart, my ouers se harte en my kinders se harte en dan kom ek agter dat ons maar versigtig met die gang van die lewe moet werk, want die lewe is vol skerp punte.

Die silver lyntjie wat my troos is dat die Here my genadiglik genoeg nog altyd in die regte koers gehou het, al het ek ‘n ompad gevat. Dit troos my om te weet dat die Here my op elke afdraai paadjie kom soek het en my maar weer in die regte rigting gepoint het.

Elkeen se pad met die Here is ‘n persoonlike reis en nie een se pad is die selfde nie, maar daar is tog waarhede waarteen ‘n mens nie kan sty nie, waarhede wat in die Skrif opgesluit is en wat die Here op hierdie pad saam met ons te loop vir ons oop sluit.

Dit is vir my gepas dat die Here my lei om hierdie reeks gedagtes met julle te del na die Gideon reeks omdat dit juis die openbaring van hierdie gedagtes en die toepassing van God se waarheid is wat ons sal lei om nie soos Gideon terug te sak nie, maar om eerder the volhard as Stryders vir die Waarheid.

Soos ‘n Wildsbok…

Pappa Vader

Ek wil saam met die Psalm digter van Psalm 42 vandag kon sê: “Soos ’n Wildsbok smag na waterstrome, so smag ek na U o, God.”

Here ek wil elke dag net nader en nader en nader aan U beweeg sodat ek meer en meer van U kan leer. Here in my soeke na U wil ek vra dat U my sal lei oom eerder van die Boom van die Lewe as die Boom van Kennis van Goed en Kwaad te eet. Here weerhou my daarvan dat my soeke na menslike verstand en menslike verstaan in die pad sal kom staan van my geloof in U beloftes. Vader voed my Gees vandag sodat ek nie verstrengel sal raak deur die menslike konstrukte en idees nie. Vader vrywaar my vas die Gees van Godsdienstigheid en Wetlikheid en seen my eerder met ‘n intieme verhouding met U my God.

Here U woord spreek soveel waarhede dat dit soms my gedagtes oorweldig. Daar is tye wat ek wonder hoe ek dit alles ooit gaan toepas en hoe ek dit alles ooit gaan onthou. Vader help my om in hierdie tye verby my eie menslike vermoë en my eie menslike verstand te kyk en eerder toe te laat dat U deur U Gees wat U oor my uitgestort het, met my te werk en om so te verseker dat ek ook op die Christus Wingerdstok ingeënt is sodat ek goeie vrug kan dra.

Here in my gebed vandag wil ek vra dat U, U seen oor die volgende mense sal uitspreek:

Vader ek bid heel eerste vir elke besigheid wat U eerste stel en hulle sake volgens U woord en instruksies behartig. Vader mag U hierdie besighede goedgesind wees, Vader beskerm hierdie besighede teen die aanslae van die bose, gee die leiers en eienaars van elkeen van die spanne wat by hierdie besighede werk die insig wat hulle nodig het om U hart en droom vir hulle besigheid te verstaan. Vader spreek tot hulle harte sodat hulle deur elke transaksie wat hulle doen U Grote en Wonderbaarlike Naam sal kan verheerlik. Vader in tye van finansiële onsekerheid wil ek vra dat U twyfel en angs vêr van hierdie besigheids leiers se harte sal weghou. Vader gee hulle die geloof wat hulle nodig het om op U beloftes te vertrou, eerder as om uit paniek oorhaastige en onetiese besluite te neem.

Vader ek wil dat U ook die skille van die oë van ons jong volwassenes en kinders se oë sal afhaal. Vader ons leef in ‘n tyd waar hulle so gebombardeer word met inligting en media. Hulle word oorlaai met liggies wat flits en harde musiek en tog Here soos U in Matteus 12:38 – 42 sal wonderdade nie die skares van hulle tot bekering bring nie Here, omdat hulle harte so hard geword het en omdat hulle soveel staat maak op hulle eie kennis eerder as om die Waarheid by U te kom soek.

Vader God, gee ons as ouers die nodige insig om met ons kinders om te gaan op ‘n manier wat hulle harte sal versag en wat hulle ontvanklik vir die onverganklike saad sal maak. Vader God gee dat ons as ouers goeie vrugte sal dra en dat ons sal leer om met ons kinders te kommunikeer op ‘n manier wat ons gesinne sal verenig eerder as om ons te verdeel.

Vader U praat hard en duidelik die laaste ruk oor die posisie van die gesin in die bruid en U roep ons aanhoudend om ons gesinne te begin mobiliseer. Vader maak ons gehoorsaam aan U voorskrifte my God,  U stel dit duidelik in U Woord dat U eerder barmhartigheid en gehoorsaamheid as offergawes verwag.

Pappa, die duiwel loop rond soos ‘n lustige leeu en hy probeer met al sy mag om U gehoorsame kinders te verslind. Vader die sprinkane wat ons beloftes will kom versnipper en aan ons geloof wil kom knaag sak op ons toe. Maak ons geloof sterk en gee ons die nodige insig en gehoorsaamheid om van hierdie sprinkane ontslae te raak. Vader wys vir ons uit waar daar nog wortels van ongeregtigheid en ongehoorsaamheid in ons lewens in sodat ons hulle wortel en tak kan uitroei.

Here seen elkeen van U kinders vandag met ‘n kalmte en ‘n vrede wat hulle verstand te bowe sal gaan. Spreek stilweg stil in hulle harte sodat hulle weet dat as hulle in die middel van die storm is en hulle sien U nie aangestap kom op die water nie, dat hulle net hulle oë moet oopmaak want U is al klaar saam met hulle in die bootjie.

Amen.

Die Seën van Partytjie Tyd

Die van julle wat gereeld die blog lees sal nou al teen hierdie tyd agter gekom het dat die Here twee goed vir my in die laaste ruk oopgebreek het. Die eerste waarheid waarop Hy my aandag wou vestig is die belangrikheid daarvan om mense rondom ons en ook ons eie pad wat ons daagliks met die Here loop te seën. Die tweede ding wat die Here vir my oop gebreek het is die feit dat Hy wil hê dat gesinne hulle posisies in die Bruid moet begin in neem. Ek glo ook dat daar ‘n sterk oproep op ons is om deur Gebed en die uitspraak van God Gegewe Seëninge oor mekaar die gesinne waarby ons betrokke is tot hulle posisie in die Bruid op te rig.

Die Manna wat ek verlede week ontvang het, het gehandel oor die vrugte van die Gees en dag 40 het veral gehandel oor die mag van die tong. Die skrif gedeeltes: Genesis 40, Psalm 40 en Matteus 10 het net weer die belangrikheid van die woorde wat ons spreek vir my ingeskerp.

Die ander oproep wat op my hart begin druk het was om geleenthede soos verjaarsdae, kombuis tees, ram partytjies en ooievaars tees, self verwelkomings of afskeids partytjies en troues op ‘n nuwe manier te benader. Hoeveel seëninge sal ons nie vir mekaar kan oop sluit as ons gedurende die samekoms die Seën Wense wat God die geleentheid op ons harte lê met almal by die samekoms sou deel.

Die krag van die Seën Wense wat die Here tot dus vêr op my hart vir ander gelê het, word elke dag duideliker en duideliker bevestig. Na die uitspraak van die verkillende Seën Wense het daar weer ‘n geleentheid vir moontlike beter werks vooruitsigte vir my Pa oor sy pad gekom. Die Here het my die genade gawe bewys om ‘n baie liewe vriendin as Mamma te seën nog voor sy regtig geweet het dat sy swanger is, daar is ‘n definitiewe gedrags verandering in ons kinders en ‘n vrede oor ons gesin ten spyte van die druk van buite. Hierdie selfde druk het ons gesin vroeër van jaar amper verpletter, en nou kan ons saam by die Here gaan hoor wat Sy oplossing vir die uitdagings op ons pad is.

Ek wil jou weer uitdaag vandag, gaan lees veral Matteus 10 en spreek die Seën Wense wat die Here op jou hart gele het oor jou geliefdes en oor jouself uit.

Lente Reën

Pappa

Vanmiddag lê daar ‘n ongewone atmosfeer hier oor ons plasie. Dit is ‘n mengsel van onbeskryflike opgewondenheid en afwagting, gemeng met ‘n bietjie spanning. Die wolke op die horison lyk so belowend en ek wil graag glo dat die reën wat daardie wolke belowe ook ‘n fisiese manifestasie is van die uitkoms wat U al vir so lank op soveel ander terreine van ons lewens belowe.

Vader of dit nou ‘n geestelike manifestasie van daardie uitkoms is of nie, Vader skeur die hemele oop en laat dit reën Pappa. Kom was die stof van die bome en die blare af, kom bad die voëltjies en die duikertjies wat hier in die veld voor die huis kom speel. Here kom les die dors van die gras en die veld blomme, laat die spruit weer sterk loop en laat die water weer lewe bring.

Laat die fonteine hier op die plaas weer borrel soos dit hier binne in my gees borrel. Pappa daar borrel ‘n ietsie, ‘n gevoel dat die beloofde land net om die draai is. Dit voel vreemd om hardop erkenning daaraan te gee omdat ek nie werklik kan verduidelik waar hierdie bewustheid vandaan kom nie. Van buite af, vir almal wat in kyk lyk dit op die oog af of my hoop op niks konkreet gebaseer is nie, maar ek staan vas op die beloftes en die vrede wat U my daagliks mee seën.

Vanoggend het die dametjie oor die radio gesels oor idees om ons geloof te versterk en sy het gesê dat dit nie die sterkte van ons geloof of die grote van ons geloof is wat saak maak nie, maar eerder die diepte van ons geloof. Here die diepte van ons geloof word gemeet aan die waarheid van ons geloof, dit forseer my, Pappa om weer die beloftes waaraan ek so styf vas hou teen U Woord, teen die enigste onfeilbare Waarheid te gaan meet. Die drang om die selfde met my aksies te doen bly ook sterk en alhoewel U woord my daagliks aankla en daagliks wys waar daar gesnoei moet word sodat ek goeie vrugte kan dra, oorweldig U liefde en ‘n onbeskryflike opgewondenheid my van voor af.

Here vandag kom ons al ons behoeftes weer oop voor U neerlê. Here U weet ons behoeftes is ten opsigte van hospitaal en dokters kostes met Miachlan se geboorte wat nie te vêr weg is nie. U Here weet wat ons nodig het ten opsigte van ons ander finansiële behoeftes. Vader ons vertrou dat U getrou in al daardie behoeftes sal voorsien sodat ons, ons verpligtinge en verantwoordelikhede kan na kom.

Vader U weet in watter opsigte ons gesin verdruk word in hierdie tyd. U weet van elke sprinkaan wat aan ons beloftes wil kom knibbel en elke wapen wat die vyand teen ons wil gebruik. Pappa beskerm ons, maak ons paraat sodat ons nie sal blind wees vir die gevare nie. Gee ons steeds die vrede om rustig snags in U arms te slaap.

Ek wag geduldig op U reën Pappa. U sal weer lewe bring daar waar dit lyk of dit net woestyn is. U is ons beskermer en ons toevlug en U sorg so wonderbaarlik goed vir ons.

Dankie Pappa vir al U genade en liefde en die vrede wat U oor ons uit stort.

Amen!

Ons Hemelse Vader vir wie ek so innig lief is…

In Lukas 11, vra Jesus se dissipels vir Hom om hulle te leer bid. Hierdie gedeelte is so ongelooflik bekend, dit is ‘n deel van die Bybel wat ons telkens hoor vandat ons klein is en tog lees ons net gou so vinnig daaroor omdat ons dink dat ons weet wat daar staan. Tog wil ek myself af vra hoekom ons dan nie altyd doen wat die woord van ons vra ten opsigte van gebed nie, dit beteken immers nie veel om die kop kennis rond te dra as ons dit nie toe pas nie.

Soos die ure van hierdie dag aanstap kry die gevoel dat die boodskappe wat deur hierdie eposse uitgaan harder en harder op die duiwel se stert begin trap. Die sentrale tema van al die boodskappe en publikasies op Koffietyd gaan oor die versoening tussen die Vaders en die Kinders van ons tyd. Die sentrale gedagtes draai rondom die Gees van Elia, en dit is vir my wonderlik omdat die artikels en die eposse nie lank vooruit beplan word nie. Ek skryf maar soos die Gees my deur die dag lei, en op hierdie manier is daar nie veel plek vir my slim idees en mense praatjies nie, maar moet my hart en my gees oop bly vir die stem van ons Pa.

 Ek is oortuig dat hierdie bediening besig is om ‘n doring in die bose se vlees te word omdat hy konstant die appel karretjie van ons gesin wat gereed maak om in ons beloofde land in te trek probeer omgooi. Verlede week het hy ‘n emosionele aanslag teen ons gesmee en die krag en die genade en die liefde van ons Here het ‘n laer rondom ons getrek en die vuur het ons nie geskroei nie en die vrede in ons huis was nie aangeraak nie.

 Vir die afgelope twee dae beleef ek dit weer dat daar ‘n aanslag is op ons in terme van die een plek waar ons as gesin kwesbaar is. Die Here het beloftes gemaak oor ons finansies. Met die nuwe baba oppad en dokters besoeke en hospitaal fooie het die Here ons gevra om Hom onvoorwaardelik te vertrou. Uit genade het ons ook die geloof ontvang om weer soos die lelies en die voëltjies van die veld uit Sy hand te leef, maar gister en vandag is die sprinkane wat ons beloftes wil kom opeet volop en lustig, en daarom is ek weereens so ongelooflik dankbaar dat die Here Lukas 11 vanmiddag met my kom deel het.

 Ons enigste verweer teen die sprinkane is gebed, die opregte, eerlike uitstort van ons harte voor ons God. En dan sal Hy ons ook antwoord soos Hy in Esegiël 12:28 aankondig: “So sê die Here my God: ‘Niks van wat Ek gesê het sal uitgestel word nie. Wat Ek gesê het, sal nou gebeur,’ so sê die Here my God.”

Laat ons nou saam bid soos ons in Lukas 11 deur ons Hemelse, Heerlike Bruidegom geleer word:

Pappa God

Ons Hemelse Vader vir wie ek so innig lief is. My Pa wat ek met soveel oorgawe wil dien. U is die trooster van ons harte se diepste angs en vrees.

Vanmiddag kom ek in my gebrokenheid, my menslikheid voor U staan. Vader mag al die eer vir die vreugde en vrede wat in ons lewens heers, U toekom. Mag U verheerlik word deur die liefde wat ons teenoor mekaar bewys en mag ons geloof in U beloftes soos ‘n helder loflied deur die wêreld weerklank. U Pappa is so getrou en so genadig en dit is vir my ‘n voorreg om op U skoot te kan sit en U stem te kan hoor.

 Pappa, ek wil saam met U Seun in Lukas 11 sê, “laat U Naam geheilig word en laat U koninkryk kom.” Vader mag U Wil ten alle koste geskied en mag U ons tot in ons onderskeie posisies bring sodat ons onsself, U Bruid, kan gereed maak vir die koms van U Seun, die Hemelse Bruidegom.

Vader kom voed ons gees, Vader kom praat met ons, ons wil U stem hoor, ons wil U teenwoordigheid voel, ons wil so baie graag nog meer van U leer. Breek U Woord vandag vir ons oop en kom lei ons in ons soeke na die Waarheid en na U Wysheid.

 Vader vergeef ons oortredinge, vergewe ons vir die slegte vrugte wat ons soms dra. Vader maak ons bewus van die wortels van ons ongehoorsaamheid en help ons Here om hulle sommer wortel en tak uit te kap. Here maak ons harte sag sodat ons die wat teenoor ons oortree ook kan vergewe soos U ons vergewe en Here dankie dat U bloed ons weer skoon was. U bloed laat ons spier wit, sonder skuld staan en daarvoor Here, loof ons U en prys ons U alleen.

Pappa terwyl ons smeek dat U ons teen die aanvalle van ons vyand sal beskerm wil ons U loof vir die beloftes wat U teenoor ons gemaak het. Vader die skrif sê vir ons dat die duiwel rondloop soos ‘n brullende leeu, ons lees van soveel kere wat die sprinkane kom U volk se beloftes op te eet. Vader mag hierdie aanvalle teen ons te vergeefs wees omdat ons, ons hulp by ons God en Vader gaan soek. Here U het ons al soveel keer uit genade beskerm en elkeen van die beloftes wat U teenoor ons gemaak het, het waar geword, en daarom kan ons nie anders as om aan U woord vas te kleef nie.

 Here God, onse Vader seën ons steeds met U vrede en U genade. Laat die hegtheid van ons gesinsbande en die egtheid van ons geloof deur hierdie aanvalle ongerep bly. Mag U namens ons die aanval afweer en mag ons spoedig in die beloofde land intrek. Mag ons steeds ons vreugde in U vind.

Vader ons bid dat die Bloed van U Seun ons sal bedek en dat ons steeds vrede en rus in U arms sal vind.

Amen.

Gideon – Deel 2

Teks Rigters 6:11 – 17

Vers 11 van Rigters 6 begin vir ons vertel van die ontmoeting tussen die Engel van die Here en Gideon. Gideon was besig om hard te werk, die woord sê dat hy besig was om koring te slaan in die pars kruip waar hy vir die Amalekiete weggekruip het.

Die Engel groet hom deur vir hom te sê “Die Here is by jou, dapper man.” Nou kan ek my net voorstel hoe Gideon moes voel. Hy is natgesweet en moeg. Hy verdien sy brood deur die sweet van sy aangesig. Hy voel soos ek en jy aan die einde van die dag, moeg gewerk, gespanne en moeg. Behalwe vir die harde werk moet hy nou nog boonop bekommerd wees oor sy eie veiligheid. Hy kruip weg, hy is bang en nou noem hierdie man hom dapper?

Gideon se eerste reaksie is so soortgelyk aan ons eerste reaksie wanneer ons hande in die hare by ‘n vriend of vriendin kom en hulle ons probeer vertroos deur ons van die Here se liefde te verseker. Gideon het God vir die Israeliete se situasie geblameer. Hy was oortuig dat God sy volk in die steek gelaat het, dat HY hulle verlaat het.

Gelukkig vir ons en vir Gideon steur God Homself nie aan hierdie redenasie en onsinnige praatjies nie. God regverdig ook nie eers Sy aksies nie, Hy herhaal eerder weer Gideon se roeping. “Gaan met die krag wat jy het, en gaan red die Israeliete uit die mag van die Midianiete! Toe, Ek stuur jou!”

Sjoe, Gideon se moed moes seker in sy skoene gesak het, want hier ten midde van sy eie krisis, ten spyte van sy geveg om net kos in sy lyf te kry sonder om deur die vyand gesien en bedreig te word, vra die Here hom om verby sy eie probleem te kyk en ‘n hele volk te red. As ons mooi terug dink en na ons eie lewe en ander se lewens rondom ons kyk sal ons verbaas wees om te sien juis hoeveel keer God ons reg in die middel van ons eie krisis vra om iemand anders te help. Dit is gewoonlik ook in sulke tye van uiterste persoonlike nood wat die Here jou roeping, jou skeppings doel aan jou begin openbaar.

Nes Gideon het ek ook net my kop geskud toe ek besef wat die Here van my gevra het. Keer op keer het ek op my knieë gegaan en vir die Here gevra hoe op aarde ek die taak wat Hy vir my gegee het moet verrig. In die middel van my stryd om my broer se dood te verwerk vra God van my om
• my verhouding met my lewensmaat te red,
• om my kinders voor te berei vir hulle onderskeidelike roepings
• En Hom dan nog deur dit alles heel hartig te loof en te prys.

Morele ondersteuning van mense was ook maar yl gesaai aangesien my familie en vriende nie kon verstaan hoekom ek weer wou probeer om hierdie dooie verhouding te probeer red nie. Ons lees in vers 16 van Gideon se verskoning, die redes wat hy aanvoer oor hoekom hy nie die Israeliete sal kan red nie. Hy het vir die Here gesê dat nie hy of sy familie genoeg aansien onder die volk geniet sodat hy die volk kan lei nie. As mens die sosiale struktuur van die Israeliete in ag neem kan mens sy redenasie verstaan.

My redes was meer van ‘n persoonlike aard, my krag was min, ek was op die rand van erge depressie, ek kon myself skaars motiveer om te gaan stort en my tande te borsel. Die liefdes vuur in my hart was besig om te versmoor. Ek het nie geweet of dit die moeite werd was om weer te probeer nie.

Die Here het geduldig dag en nag na my geluister. Ons lees ook hoe Hy na Gideon luister. Soos ‘n goeie pa luister Hy geduldig na die vrese van sy kind. En nes ‘n pa nie sommer sy kind se vrese afjak nie, vertroos God sy seun deur hom van Sy liefde en sy ondersteuning, hulp en nabyheid te verseker. God verseker hom dat hulle saam die vyand sommer maklik sal verslaan.
Die Here het ook deur Sy skrif my vrese vertroos. Ek het ‘n belofte dagboek begin hou, daar was soveel skrifte wat Hy met my gedeel het, ‘n hemelse vrede het oor my lewe en my gesin se lewe gekom. God het ons almal begin vertroetel, ons wonde genees elke dag bietjie meer, hy weef ons elke dag bietjie stywer saam van. Sy liefde het my gesin gered, sy vrede het my terug gebring van die rand van depressie en verwoesting af.

Gideon – Deel 1

Teks: Rigter 6: 1- 10

Die Ou Testament lê besaai met karakters waarvan ons as kinders in die Sondagskool geleer het, of dalk as Sondagskool Onnies vir die kinders geleer het. Maar dit spyt my om te sê dat my “Hoor en Doen” boekie nie eintlik net die hulp bron was wat dit veronderstel was om te wees nie, nee dit het vir ‘n groot deel van my Sondagskool loopbaan die woord van God vervang. So het ek en ek glo baie kinders verhale soos die van Gideon in ‘n afgewaterde formaat gekry, en so het ons nie regtig kon sien wat se waarhede in hierdie verhale opgesluit lê nie.

Rigters 6 skop af deur vir ons die groot prentjie van Gideon se omstandighede te skets. Die Isrealiete het gedoen wat verkeerd was in die oë van die Here, en hulle was vir sewe jaar in die mag van die Midianiete.

Vir ons om ten volle te verstaan wat dit beteken kan ons dalkies net na ons eie geskiedenis kyk, selfs na ons hede. Daar is nie ‘n bevolkings groep in Suid Afrika wat nie die gevoel van frustrasie, onreg en vernedering wat van onderdrukking kom, nie verstaan nie.

Bolangs is ons dalk nou as nasie in Josef se reënboog kleed geklee, ‘n reënboog nasie verenig, maar onderlangs bly die ou skeidings mure tog al te gereël regop staan. Die geringste geleentheid word gebruik om mense wat anders as ons is te probeer onderdruk, half amper te verteer sodat ons kan plek maak vir nog mensies wat soos ons dink en doen.

Die Israeliete is op hierdie selfde manier deur die Midianiete verdruk. Die skrif sê dat die Israeliete in grotte en naby bergstroompies gaan woon het. Hulle het in onherbergsame dele gaan wegkruip. As ons dus mooi daaroor dink is hulle nie net an hulle tuistes, hulle huise weggedryf nie, maar hulle is geforseer om in ongemaklike en gevaarlike plekke hulle nuwe tuiste te gaan maak. Hulle is bloot eenvoudig verplaas soos mens ‘n ongewende objek sou verplaas.

Die skrif vertel ook hoe hulle oeste vernietig is en hulle vee dood gemaak is. Weereens kan ons hiermee identifiseer, die huidige ekonomiese klimaat laat ons ook voel of ons reg om ‘n voortbestaan vir ons self en ons kinders te bewerkstellig word aangeval, ons word van ons inkomste ontneem.

Die Midianiete word ook in vers 5 as sprinkane beskryf. Verwysings na spriknae in die skrif gaaan gewoonlik gepaard met die iets of iemand wat God se mense van Sy beloftes beloof. Die sprinkane kom eet gewoonlik die mense se beloftes op. Maar vers 7 sê ook dat die Here die Isrelaiete geroep het om teen hierdie verdrukking op te staan.

So roep die Here ons ook elke dag om eerder ons sprinkane op te eet soos Johannes die Doper gedoen het.
• Maar hoe eet ek my sprinkane?
• Hoe veg ek teen die goed in my lewe wat my so ontstel en my vreugde steel?
• Hoe veg ek teen my werkloosheid, my skuld, die dood van my ouer, my kind of my lewensmaat?
• Hoe kan ek, wat nie eers meer in die oggend my oë wil oop maak nie, ek wat alles deur my egskeiding verloor het, hoe moet ek opstaan en veg?

Self het ek hierdie vrae in April van hierdie jaar (2009) gevra. My lewe was aan skerwe, my lewensmaat en een van ons kinders het uitgetrek, ons paaie was op pad om finaal te skei. My ouers was sonder ‘n heenkome, en ons almal was sonder vaste werk. Die grootste slag was die dood van my jongste broer op die jong ouderdom van 19.

Die krag wat ek fisies nodig gehad het om op te staan daar waar ek inmekaar gesak het nadat my ma my van my broer se dood vertel het, het my ontbreek. Die pyn en die hartseer het my oorweldig, die krag om te skreeu en hardop te huil was nie eers daar nie. Daar waar ek op ‘n hopie gesit het was ek eensaam, hopeloos, swak en alleen.

Tog kan ek vandag met oorgawe getuig dat daar hoop is! Vers 8 van Rigters 6 vertel vir ons van die profeet wat God na die Israeliete toe gestuur het. Die profeet het hulle herinner aan die wonderdade wat God al vir hulle verrig het, hy jet ook rekenskap van hulle gevra oor hulle aksies, hy het hulle herinner dat hulle nie na God geluister het nie.

Daar is ook sulke profete in ons lewens, ons skel hulle so maklik uit, ons word so maklik kwaad vir hulle omdat hulle nie altyd sê wat ons wil hoor nie. Wie wil nou dankbaar wees as jy jou laaste salaris tjek moet gaan bank en jy weet voor jou siel dat daar nie nog een gaan wees nie. Wie kan nou dankbaar wees oor enige iets as jy jou lewensmaat gevang het toe hy / sy ontrou was aan jou, of jy dalk ontrou was en dit nou berou?
Maar die vreemde ding van dankbaarheid is dit, dankbaarheid kweek meer dankbaarheid. Dankbaarheid verag jou hart en maak die grond vrugbaar sodat dit weer goeie grond kan word en weer lewe kan voort bring.

Maak ‘n lys van al die kere wat God jou al gedra het, maak ook ‘n lys van al die goeie en positiewe goed in jou lewe. As jou lys nie te lank is nie, moet jouself nie bekommer nie, en moet nie op die as hoop van die lewe gaan sit en huil nie, gaan eerder met ‘n oop gemoed na jou God en begin hom prys vir die goedjies op jou lys. Prys hom met jou hele hart, met jou laaste bietjie krag, prays Hom met alles wat jy is.
Prys die Here elke dag, voor jy begin vra vir dit wat jy vandag nodig het, spoedig sal jy sien hoe jou lysie al hoe langer word, jy sal jou kan verheug oor die groen plantjies wat hulle koppe hier rondom jou in die woestyn uit steek. Die Here van hemel en aarde sal weer lewe in jou dorre woestyn bring…