Koffietyd

Voor jy vrede kan verkry, moet jy genade verstaan.

Liza Welsh — Fri, 28 Oct 2011 14:31:36 +0000

Joyce Meyer Ministries se Facebook status het vanoggend gesê dat as jy genade nie verstaan nie, sal jy nooit vrede hê nie.

Eers na ek weer van Josef in Genesis 34 gelees het, en nadat ek gister by my buurvrou koffie gedrink het, dat ek regtig verstaan wat God daarmee vir ons probeer leer.

Hoeveel keer gebeur dit nie dat ons so desperaat raak vir ons eie deur braak, dat ons afgunstig raak op n ander wanneer God hulle gebede beantwoord nie? Hoeveel mense sal met opregtheid vir jou sê dat hulle bly is dat dit goed gaan met jou, al gaan dit nie goed met hulle nie?

Wanneer ons God se genade verstaan, sal ons sien dat genade nie soos die klaskaptein lys werk nie. Jy bid nie net die regte woorde dat jy n witbroodjie word en dan guns geniet nie. Genade is n proses wat toe laat dat ons leer, en ons leer die beste as dit minder goed met ons gaan. Genade is die proses waar God jou grootste nagmerrie vat en dit omskep in die vervulling van n droom.

Ons leer die kinders nou al n geruime tyd dat die enigste verskil tussen mense, God se genade is. En Connel, ons 7 jarige het dit so mooi uitgedruk. Hy deel sy verjaardag met klein Reef Carneson. Reef was tans baie in die media as gevolg van die fondse wat vir sy behandeling benodig word. Connel was baie hartseer omdat hy weens Reef se kondisie, nie vir hom kon gaan kuier vir sy verjaardag nie… Hy was ontsteld oor ander kinders nie na Reef se verjaardag kon gaan nie… Maar toe hy Reef se foto saam met Shrek in Disneyland sien was sy woorde:’ I thought it was unfair that Reef could not have a party, and that made me sad, but God let him go to meet Mickey and Shrek, and that makes me happy! I also want to go to disneyland, but God has not said yes yet, and that makes me sad. But atleast every year I can have all my friends here for a party, and that makes me happy. So maybe life is not so unfair!’

Connel verstaan genade, en dis sulke oomblike wat my herhinner om dankbaar te weer vir elke situasie in ons lewens, al lyk dit op die oog opslag soos n ramp of al voel dit hoe onregverdig.

Gebed is ‘n lewenswyse

Liza Welsh — Thu, 20 Oct 2011 18:27:10 +0000

Dit so baie keer dat wanneer ons woorde opdroog en ons so moeg is dat selfs die woorde op die Bybel blad voor ons swem, dat ons op ‘n manier van U afgesny is… ons emosies laat ons so maklik vervreemd van U voel…. En dan wonder bo wonder kom U op die mees onverwagte manier en dan kom raak U aan ons harte met hierdie woorde van bemoediging… woorde wat ons laat onthou: ons is op die regte pad. op die regte plek op die regte tyd,besig met die regte goed…

Gebed is ‘n lewenswyse – deur Ferdinan Deist
Gebed hoef nie altyd ‘n vorm van mooi woorde te hê nie.
Gebed is ‘n lewenswyse. Gebed is om in alle omstandighede bewus te wees van God se teenwoordigheid en om te weet God is vir my. As gebed ‘n lewenswyse is in die voortdurendebewussyn van God se teenwoordigheid, word die lewe self ‘n liturie, ‘n orde van erediens… Om God telkens te sê wat jou lewenservaring is, om dit onomwonde te sê, dit is gebed. Al sê jy dit met ‘n moedelose sug, of ‘n ligte glimlag van blydskap, as jy dit sê en doen in die bewussyn van die teenwoordigheid van God, dan is dit egte gebed…
Gebed kan ons menslikheid ook weer na ons laat terugkeer. Dit kan die ontmensliking van die mens stuit deur te dank. Dit kan die hubris oorkom deur God in te roep in die lewe van elke dag. Dit kan ons weer mense maak wat na die beeld van God geskape is, mense wat die lewe sin kan gee en wat die lewe met uitbundigheid tegemoet kan gaan in die wete dat hierdie lewe die terrein van die handelinge van GOd is. Gebed kan ons weer egte mede-mense maak deurdat dit ons meelewing en medelye kan opskerp en ons kan aanspoor om verantwoordelikheid vir ons naaste te aanvaar.

uitgehonger vir ‘n wonderwerk

Liza Welsh — Thu, 20 Oct 2011 17:28:09 +0000

My eie pyn Heer kon ek nog altyd met ‘n brawe gesig hanteer. Tot op my knieë stoei, die stof van my gesig afstof en my oë opslaan, omdat my hulp van die Here kom.

Maar die desperaatheid in sy stem, die vlak transe in sy oë…. Die verslae gees wat na my staar… Here dit kry my onder… Here as U nou wil ingryp sal dit nie te vroeg wees nie, ons is uitgehonger vir ‘n wonderwerk… geduldig en in geloof sal ons op U wag.

Amen.

Hoekom bewe jou broek da so?

Liza Welsh — Tue, 18 Oct 2011 17:58:41 +0000

Pappa Vader,
Vanuit my kleine menslike perspektief lyk die donker wolke onheilspellend, en die wind dreig om my teer mense lyfie van balans te waai. Die dreigende druppels laat my by voorbaat bibber en die blitse laat my koets…

en oudergewoonte kom skryf U, U Woord van wysheid op die tafel van my hart met U eie soortige fluister stem van Hoop: “Op jou knieë smeek jy vir seëninge om neer te reën op jou, jy vra My om die sluise van hemelse genade oop te maak, maar waarom bewe jou broek dan so wanneer die eerste tekens van My ja woord, die openbaring van My krag, jou in die gesig staar?”

Vader vandag kom belei ek weer voor U troon ‘n waarheid van ouds:
Voor enige nuwe lewende skepsel sy eerste asem in neem, is daar barings nood. Voor enige deurbraak lyk dinge op hulle donkerste; die grootste vloed van seën word altyd deur die grootste storm wind aangekondig.

Altyd het God gewag tot die Israeliete se vyande op hulle was, voor God hule vyand veslaan het. Op die manier het geseënde en verwenste elkeen voorry kaartjies gehad en kon hul die skouspel van God se almag en krag beleef.

Vader, ek dankie U vir die trom wat dreig en die seën wat op U tyd op ons neer sal reën.
Amen.

45 Sekondes op ‘n slag

Liza Welsh — Tue, 11 Oct 2011 08:05:14 +0000

Ek het gister weer vir die eerste keer in jare gedraf. En terwyl ek so draf gebruik die Here my oefen plan om met my te praat oor ons seerkry as mense.
Die program behels dat ek vir die eerste paar weke eers vir 45sek hardloop en dan vir 15sek loop en dit moet dan vir n vasgestelde tydperk gedoen word. Teen die einde van die tweede 45 sek brand jou bors en jou spiere op daardie oomblik is dit al wat saak maak.
Wanneer ons deur moeilike omstandighede gaan… Word ons ook moeg en Leon Ferreria se lied ‘STOP DIE WERELD EK HET SEER GEKRY’ beskryf daardie gevoel die beste, en wat God toe vir my wys is neem die lewe letterlik 45s op n slag… Vir 45s fokus jy op jou dag taak en doen jy jou ding, en dan vir 15s rus jy in die Here se arms… En so kom jy deur jou dag. Kort voor lank sal jy die 45s kan rek… Maar jy moet onthou van jou rus tye in jou God se arms. Dis die rus tye wat jou dra en jou behoud sal beteken.

In ons gebrokenheid.

Liza Welsh — Tue, 11 Oct 2011 07:16:43 +0000

My liefste vriend en vriendin… Vanuit ons gebrokenheid dien ons mekaar… Ons gebrokenheid maak dat ons kan gemaklik voel met mekaar, ons gebrokenheid gee God die geleentheid om deur ons lesse met ons medemens ook te spreek… Dis net ons wat terugkap met kritiek wanneer ons geliefdes se gebrokenheid ‘n senupunt aanraak en ons besef dat ons werk moet maak van ‘n sekere saak.
Elkeen van ons het n doring in ons vlees, nes Paulus, n doring wat ons nederig hou… Laat ons nie die pyn van ons medemens se doring vir die hul vererger nie… Maar laat ons eerder ons toespits op ons eie doring. In die selfde asem. Laat jy nie n blinde oog vir ongeregtigheid gooi nie, maar vertrou op God om vir jou te wys hoe en waar om dit aan te spreek met Godelike wysheid.

God en genesing soos Connel dit op 7 verduidelik.

Liza Welsh — Fri, 07 Oct 2011 09:46:02 +0000

Met die dat ons as gesin die tuis onderrig pad gekies het, kry ek baie keer die geleentheid om die kinders se geestelike tuine deur hulle skoolwerk te bearbei.
As deel van die Gr 6 Geskiedenis werk het ons gekyk na die geskiedenis van medisyne en om n bietjie geleentheid te skep vir hulle om te debateer en hulle laterale denkwyses te oefen het ek n vraag aan hulle gestel: Waar pas God in ons moderne medisyne en wetenskap aangedrewe wereld in?
Hulle insig het my verbaas en weer laat dink oor hoe ek die dinge verstaan. Op die ouderdom van 7 het veral klein Connel my voete onder my uitgeslaan. Hy sien dinge so: Ons is almal soos die motors in die rolprent Cars. Die lewe is die resies baan en die Hospitaal is net die ‘pitcrew’ terwyl God die coach is… Die een met al die wysheid, die een by wie ons heel eerste te behoort aanklop. Hy sal vir die hospitaal sê wat om te doen, hulle en ons moet net luister!
Hoe waar is dit nie? Laat ons onthou dat God die eerste opinie in ons lewe behoort te wees en nie die laaste uitweg nie. Amen.

Liza Welsh — Wed, 05 Oct 2011 10:32:52 +0000

So n rukkie terug het die seuns gevoel dat die Here vir hulle gese het dat dit tyd was vir hulle om gedoop te word. Maar voor ek hulle kon doop moes hulle verstaan wat die verskil tussen redding en wedergeboorte is, en wat dit beteken om gedoop te word. Vader herhinder my toe aan n voorbeeld wat iemand eendag gebruik het met n selfoon. Die beeld werk so… Wanneer jy ongered is, het jy net die selfoon dit help mens nie veel nie. Maar wanneer jy net gered is, het jy die sim kaart ook. Maar die sim kaart is nog nie geaktiveer nie, en dan is ons foon net vir nood oproepe, nes n foon wat sê: emergency calls only! Die foon kan dan ook nie oproepe ontvang nie. Maar wanneer jy weder gebore is en met die Gees vervul is, dan is jou sim kaart geaktiveer en dan het jy n onbeperkte, twee rigting konneksie met God. Dit neem n tydjie om Sy stem mooi te kan hoor en om die foon behoorlik te kan gebruik, maar hoe meer jy die foon gebruik, hoe makliker word dit… So hoe lyk jou koneksie met God, en wat is daar in jou siel of jou gees wat dalk kan in meng met jou konneksie? Belei dit, vra God om herstel te bring. Hy is getrou… Altyd.

Om in beheer te wees…

Liza Welsh — Mon, 03 Oct 2011 13:30:11 +0000

Vandag sit ek sommer so en worstel met die verstaan van waar ons mense se grootste trauma vandaan kom en hoe om myself veral my gesin ‘trauma proof’ te maak. Daarmee wil ek nie impliseer dat ons geen terugslae of teleurstellings of selfs tragedies sal beleef nie, maar eerder dat ons nie inmekaar sal stort wanneer die tipe van goed ons tref nie. En die groot probleem met trauma is die oorweldigende gevoel dat ons beheer verloor het. En dis juis by hierdie punt wat ek nie weer wil kom nie, want ek wil elke dag onthou en elke dag op die tafels van my kinders se harte grafeer dat God in beheer is en daarom as ons in die eerste plek nie in beheer is nie, hoe kan ons beheer verloor? Deur nou, terwyl jou see kalm is, of die vuur nog ver is beheer aan God oor te gee, sal jy in die middel van die storm regop kan staan en God kan prys vir Sy teenwoordigheid want jy sal dit kan voel… Het dit fisies Vrydag beleef terwyl ek toegekyk het hoe die Here met al Sy krag ons huis van n verwoestende vuur gered het. Die manne het hard baklei en hulle beste gegee… Maar dit was duidelik God was in beheer van die wind en die weer en die vuur. En as toeskouer kom ek dit ervaar, terwyl die vuurvegters te besig was. So terwyl Vader ons soms wel gebruik om vuur te slaan moet ons oop wees vir die tye wat Vader ons net as toeskouers en getuies daar wil he.

Hoe kan n God van Liefde toelaat dat ek seer kry?

Liza Welsh — Sun, 02 Oct 2011 08:52:40 +0000

Oral in die Woord lees ons van ons God van Liefde, maar ons lees ook van Sy toorn, en dat Hy sonde straf. Wanneer ons so seer kry en gebuk gaan onder angs en bekommernis en wanneer ons so lei in ons leiding seisoen dan wonder ons hoe kan n God van Liefde dit toe laat? Nou wil ek jou vra, wanneer jy jou kinders tugtig of toe laat dat hulle die gevolge van hulle keuses dra… Is jy minder lief vir hulle as wanneer jy n pleister op plak? Wanneer onregverdige dinge en ongelukke gebeur as gevolg van ander mense se aksies en keuses… Is dit jou skuld? Of kan jy net jou bes doen om die geleentheid wat geskep is om iets te leer te gebruik en wysheid aan jou kind oor te dra? So gereeld wil mense ook weet hoe n God van liefde kan toe laat dat mense veroordeel word na die hel… Dit is net so goed dat jy n ma of pa vra hoe hulle kan toe laat dat n kind wat die wet oortree het deur die gereg gestraf word. Die kind is verantwoordelik vir sy keuse en was tenvolle bewus van die nagevolge van hul aksie… God het aan ons vrye keuse gegee – ons kan nie ons brood aan byde kante gebotter he nie. Ons kan nie maak soos ons wil en dan wanneer ons die gevolge moet dra, moet God nou ingryp nie… Ons sal soos n kind wees wat nooit sal leer hoe om verantwoordelikheid vir ons aksies te neem nie. Maar die wonder van God is Sy genade… Die oomblik wat ons verantwoordelikheid neem vir ons aksies en ons foute erken, redeem hy ons situasie en herstel Hy ons. Ook in situasies wat ons in onskuld tref is God ook soos n goeie ouer heeltyd langs ons en gee hy ons die raad en krag en liefde en ondersteuning wat ons nodig het om meer volwasse anderkant uit te kom. Mag die woord vandag vir jou vrede bring. Ek vra dit in die naam van Jesus. Amen